Το ΠΑΣΟΚ υπέβαλε σήμερα αίτημα στην ΕΕΤΤ για την διεξαγωγή της ακρόασης με πλήρη δημοσιότητα. Στο σχετικό έγγραφο προς την ΕΕΤΤ, το ΠΑΣΟΚ ζητά από τους επικεφαλής της Αρχής «να απευθύνουν εγκαίρως δημόσια πρόσκληση, μέσω της ιστοσελίδας της Αρχής, www.eett.gr, στους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται σε συμμετοχικά και διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης, αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη, ώστε να προσέλθουν, να παρακολουθήσουν και να αναμεταδώσουν ζωντανά την ακρόαση»
Θεωρώ την πρόταση του ΠΑΣΟΚ εξαιρετική. Ελπίζω όχι μόνο να εισακουστεί αλλά και να γίνει κανόνας σε παρόμοιες περιπτώσεις.
Περισσότερα για την υπόθεση, στον e-lawyer. Έχει γράψει και παλιότερα για το θέμα, εδώ, εδώ και εδώ.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, 26/11/2008: Η ΕΕΤΤ δεν μας επέτρεψε τελικά να μαγνητοσκοπήσουμε την διαδικασία. Λεπτομέρειες και σκέψεις από την ακρόαση εδώ.
«Παρακαλώ περάστε από το ταμείο σας»: με αυτή τη φράση θα υποδέχονται από τις 15 Δεκεμβρίου τους ασφαλισμένους της Αθήνας, του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα, που αποφάσισαν την αναστολή των συμβάσεών τους με όλα τα ασφαλιστικά ταμεία (πλην ΟΓΑ). Ειδικά οι ασφαλισμένοι του Δημοσίου θα ακούν την ίδια φράση από την 1η Δεκεμβρίου και από τους φαρμακοποιούς όλης της χώρας, ενώ από την 1η Ιανουαρίου και από τους ιδιώτες γιατρούς, έπειτα από την απόφαση του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου και του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου αντιστοίχως να διακόψουν τις συμβάσεις τους με τον ΟΠΑΔ. Αιτία, οι πολύμηνες καθυστερήσεις στην εξόφληση των υποχρεώσεων των ταμείων.
Για τον ίδιο λόγο, τα φαρμακεία όλης της χώρας θα παραμείνουν κλειστά στις 26 Νοεμβρίου, έπειτα από απόφαση του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου (ΠΦΣ). ΤΑ ΝΕΑ, 24/11/2008
Είναι κρίμα που σε μία περίοδο οικονομικής κρίσης, το σύστημα υγείας (τόσο από την πλευρά των ασφαλιστικών ταμείων, όσο και από την πλευρά υπηρεσιών υγείας) δείχνει διαλυμένο και αδύναμο να παρέχει αυτά που θα έπρεπε να παρέχει. Τί νόημα έχουν τα "μέτρα στήριξης των αδυνάτων" (αν και όταν αποφασίσει να τα υλοποιήσει η κυβέρνηση) όταν ο εργαζόμενος και ο συνταξιούχος αναγκάζονται να βάζουν το χέρι στην τσέπη για να πληρώνουν τα έξοδα που σχετίζονται με την υγεία τους;
Πώς μπορεί να υπάρξει αντιστροφή του κλίματος στην αγορά όταν αισθανόμαστε ανασφάλεια, όταν γνωρίζουμε ότι τα ασφαλιστικά ταμεία δεν μπορούν να μας παρέχουν ούτε καν αυτή την στήριξη που παρείχαν ως σήμερα (που ομολογουμένως, συχνά ήταν ακόμη και αυτή ανεπαρκής);
Την ευθύνη για τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης δεν την έχει μόνο ο Αλογοσκούφης. Ευθύνη έχει και η υπόλοιπη κυβέρνηση -η ("very funny") Πετραλιά και ο ("κύριος Τίποτα") Αβραμόπουλος σε αυτή την περίπτωση. Και βέβαια ο Καραμανλής που ηγείται μίας τέτοιας κυβέρνησης.
Λέμε όχι στο νομοσχέδιο των 28 δις ευρώ, διότι δίνει στις τράπεζες μια μοναδική ευκαιρία να φορτώσουν στο Δημόσιο ό,τι θεωρούν προβληματικό. Ακόμα και πιθανά τοξικά στοιχεία του ενεργητικού τους.
Επιλέξατε λοιπόν, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, την πιο νεοσυντηρητική επιλογή, αυτήν που είχε προτείνει και ο Μπους. Αυτήν, όμως, που και ο ίδιος ο Πόλσον σήμερα αναιρεί. Διότι βλέπει ότι δεν έχει παρά αρνητικά αποτελέσματα. Οι τράπεζες εισπράττουν και οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν τον λογαριασμό, χωρίς να τους εξασφαλίζετε αυτά που χρειάζονται: Δάνεια με χαμηλά επιτόκια, για να υπάρξει ανάπτυξη και ζήτηση, για να μην χαθούν και θέσεις εργασίας.
Από την ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου στην Βουλή (20.11.2008), για το νομοσχέδιο του Υπ. Οικονομίας, "Ενίσχυση ρευστότητας οικονομίας για την αντιμετώπιση της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης".
Άλλο ένα από τα γνωστά, μικρά, μπάχαλα που μας έχουν συνηθίσει.
Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας με το Νόμο 3648/2008 καταργεί τις παλιές διατάξεις που θεωρούν τους νομούς Λέσβου, Χίου και Σάμου ως παραμεθόριες περιοχές. Δηλαδή, πόσο πιο κοντά στην Τουρκία πρέπει να είσαι για να θεωρείται παραμεθόριος;
Άμεση επίπτωση της «παραδρομής», όπως χαρακτηρίστηκε υπηρεσιακώς η γκάφα, αν και οι υπηρεσίες του υπουργείου χθες δήλωσαν άγνοια είναι οι υποψήφιοι απ' τους τρεις νομούς για τον, σε εξέλιξη διαγωνισμό πρόσληψης επαγγελματιών οπλιτών, να χάνουν τα μόρια της παραμεθορίου περιοχής, ενώ ανάλογα προβλήματα καταγράφονται και στις μεταθέσεις.Ελευθεροτυπία, 20/11/2008
Θα το διορθώσουν (φαντάζομαι). Αλλά ακόμη σε τόσο απλά θέματα, γίνεται να μην έχουμε και εκεί μπάχαλο;
Καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα κτλ να δημοσιεύσουν την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2008 το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν. Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του. Το κείμενο προς αποστολή θα φέρει τους υπερσυνδέσμους (URL) από όλες τις ιστοσελίδες που το υιοθέτησαν. Συντονιστικό blog εδώ.
# #
"Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος". –Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08
Από τις 3 Νοεμβρίου, μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις 3 Νοεμβρίου, σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.
Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ' επίφαση "σωφρονιστικά" ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.
Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.
Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.
Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.
Ήταν ένα θέμα που δεν άγγιξα ως τώρα, διότι το γνωρίζω ελάχιστα. Αλλά έχει απόλυτο δίκιο ο Νίκος:
Είναι απίστευτη η συνωμοσία σιωπής των τηλεοπτικών καναλιών απέναντι στην απεργία πείνας στις φυλακές. Απίστευτη....
Κάτι γίνεται. Κάτι ΠΟΛΥ σοβαρό. Οι άνθρωποι κάνουν απεργία πείνα τόσες μέρες. Πεθαίνουν. Και τα ΜΜΕ σιωπούν. Δεν το καταδικάζουν, δεν κάνουν προπαγάνδα. Σιωπούν. Όχι, δεν σιωπούν θάβουν το θέμα.
Είπα και στην αρχή, δεν γνωρίζω το θέμα. Αλλά σίγουρα είναι σοβαρό, δεν μπορούμε ούτε ως πολίτες να κλείνουμε τα μάτια μας για να μην μας χαλάσει η ηρεμία μας, ούτε τα ΜΜΕ επιτρέπεται να το βάζουν κάτω από το χαλάκι.
Ευτυχώς, το internet είναι γεμάτο σχετικά άρθρα. Ξεκινήστε από εδώ, έχει πολλά links. 20 Νοεμβρίου είναι την Πέμπτη -αύριο.
Διάβασα για το Ελβετικό θαύμα στην Μαγνησία: "ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό που κατάφερε μετά από συστηματική προσπάθεια, όχι μόνο να σταθεί όρθιο, αλλά να γίνει πρότυπο ανάπτυξης. Για τη μεγάλη ανατροπή που έρχεται από την Ανάβρα του νομού Μαγνησίας."
Σκέφτομαι μέσα μου ότι το άρθρο να είναι λίγο υπερβολικό, οι δημοσιογράφοι έχουν την τάση να υπερβάλλουν σε κάτι τέτοια. Αλλά και τα μισά να είναι ακριβή, η δουλειά που έχει κάνει ο δήμαρχος είναι αξιοθαύμαστη. Είναι πολύ κοντά στο μοντέλο που θα ήθελα να δω να ακολουθεί όλη η Ελλάδα.
Παραδοσιακή οικονομία παντρεμένη με σύγχρονη τεχνολογία, μεγαλύτερη αξία στα προϊόντα μέσα από πιστοποίηση και ποιότητα, ανανεώσιμε πηγές ενέργειας. Δημόσιος και ιδιωτικός τομέας να αλληλοσυμπληρώνονται. Σωστή (και ουσιαστική) αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων.
Πρόνοια που παρέχει στους πολίτες την ασφάλεια που χρειάζονται στα σημαντικά βήματα της ζωής τους: "κοινωνική μέριμνα κατέχει πρώτιστη θέση: νηπιαγωγείο και δημοτικό του «κουτιού», αγροτικό ιατρείο (πάντοτε στελεχωμένο), δωρεάν στέγαση για τους δασκάλους και τους γιατρούς, «Βοήθεια στο σπίτι», σχεδιασμός για γηροκομείο, ακόμα και για πισίνα!"
Κάτι τέτοια μου δίνουν ελπίδα. Αν μπόρεσε η Ανάβρα Μαγνησίας, γιατί δεν μπορούν και άλλες περιοχές; Γιατί δεν θα μπορούσε και η χώρα ολόκληρη;
Για πολλοστή φορά τις τελευταίες μέρες, ο Καραμανλής υποτίθεται ότι "βγαίνει μπροστά". Σήμερα, μίλησε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. για την οικονομία. Τα προβλήματά του όμως δεν λύνονται έτσι εύκολα πια.
Ο Καραμανλής είναι ανίκανος να αναστρέψει το αρνητικό κλίμα για αυτόν. Έχει αποδειχθεί συστηματικά αναξιόπιστος και αναποτελεσματικός. Η περίοδος χάριτος κράτησε αρκετά, αλλά τελείωσε. Όσο και να κουνήσει τα χέρια, κανένας δεν στέκεται στην άνεση που έχει πάνω στο βήμα. Όσο και να εμφανιστεί θυμωμένος ή σοβαρός, κανείς δεν πιστεύει ότι είναι.
Πριν από ένα χρόνο και κάτι ξεσπούσε το σκάνδαλο Ζαχόπουλου. Η απόπειρα αυτοκτονίας έστρεψε την δημοσιότητα στον τρόπο λειτουργίας του Υπ. Πολιτισμού, στα μυστικά κονδύλια, αποχαρακτηρισμούς αρχαιολογικών χώρων, τις διώξεις υπαλλήλων, την καταπάτηση (ουσιαστικά) του ΑΣΕΠ στις προσλήψεις του Υπουργείου Πολιτισμού. Εμπλεκόμενοι ήταν άνθρωποι του στενού περιβάλλοντος του Καραμανλή και μάλιστα πολλά από όσα καταγγέλθηκαν έγιναν όταν ο ίδιος ο Καραμανλής ήταν και Υπ. Πολιτισμού.
Τί έγινε τελικά; Τίποτα.
Διότι από τα πολιτικά σκάνδαλα καταλήξαμε να ασχολούμαστε με το αν ο Θέμος και ο Μάκης τσακώθηκαν ή όχι, αν το video ήταν μονταρισμένο, αν η Τρέμη είχε δει το video, ποιος άλλος είχε δει το video, αν υπάρχει άλλο με πιο πιπεράτες σκηνές, ποιος έβγαλε το video, ποιος πήγε το video σε ποιον... Και τελικά, η κυβέρνηση έφερε στην επικαιρότητα το σκάνδαλο της SIEMENS (για το οποίο όμως δεν δέχθηκε να γίνει έστω εξεταστική επιτροπή, παρόλο που και ο Παπανδρέου την ζητούσε), ξεχάσαμε το ένα, πιάσαμε το άλλο... Υπόθεση Ζαχόπουλου; Ποια υπόθεση;
Σας θυμίζει κάτι; Το ίδιο έργο να παίζεται τις τελευταίες μέρες. Η υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου, έχει καταλήξει να είναι ένα video που αφορά έναν/μία από τους μάρτυρες, πότε τραβήχτηκε το video, ποιος έδωσε το video σε ποιον, ποιος άλλος είχε δει το video... Φαντάζομαι θα ασχοληθούμε αρκετά με διάφορες τέτοιες λεπτομέρειες. Μπορεί να βγει και κάτι άλλο "παράπλευρο", ένας δημοσιογράφος ή κάποιο άλλο γνωστό πρόσωπο που εμπλέκεται εμμέσως στην υπόθεση, μία ηχογράφιση, κ.λ.
Μέχρι να προκύψει κάτι άλλο και η υπόθεση Βατοπεδίου να γίνει δευτερεύον θέμα και μετά αδιάφορο και μετά... τίποτα. Η συνταγή δοκιμασμένη και πετυχημένη -γιατί να αλλάξει;
17 Νοεμβρίου. Εγώ τί να πώ; Ήμουν μερικών μηνών τότε.
Το οπτικοακουστικό υλικό από την εποχή είναι αρκετό, δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Μία αναζήτηση στο youtube θα σας φέρει πολλά σχετικά video. Έφτιαξα ένα playlist με μερικά από αυτά.
Πέφτω κατά τύχη στην εκπομπή "ΡΕΜΕΪΚ" στην ΕΤ1 που έχει τον Τσίπρα να μιλάει με αφορμή την αυριανή επέτειο της 17 Νοέμβρη. Λέω να παρακολουθήσω. Πολλές φορές έχω σκεφτεί μήπως τον έχω παρεξηγήσει.
Και βλέπω μέσα σε 1 λεπτό και κάτι τί είναι αυτό που δεν μου αρέσει. Βλέπω την εικόνα ενός βολεμένου Έλληνα μεσοαστού να μιλάει για αγώνες και αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις με τον τρόπο ακριβώς που με εξοργίζει.
"Για να μπορείς να έχεις όραμα, για να μπορείς να ονειρευτείς, πρέπει να έχεις τον χώρο και το χρόνο για να το κάνεις αυτό". Η δική μας γενιά (ελπίζω να μπορώ να χρησιμοποιήσω και εγώ τον όρο, είμαι μόνο ένα χρόνο μεγαλύτερός του), λέει, δεν έχει τον χρόνο να διεκδικήσει, "γιατί μετά από 1 και 2 πτυχία και μεταπτυχιακά, ψάχνει για δουλειά ή κάνει 2 και 3 δουλειές και δεν μπορούν να κάνουν οικογένεια γιατί δεν έχουν την οικονομική εξασφάλιση να την κάνουνε".
Δεν μου αρέσει αυτό το ντάντεμα της κοινωνίας. Δεν μπορείς να λες σε ένα 30άρη που μέχρι τα 30 παρά κάτι σπούδαζε ότι είναι ο πιο κακόμοιρος και ο πιο άτυχος όλων των εποχών. Και να του δικαιολογείς και ότι δεν προλαβαίνει να διεκδικήσει. Τί λες; Αυτοί που μεγάλωναν στην δικτατορία προλάβαιναν; Αυτοί που έζησαν 1-2 παγκόσμιους πολέμους; Αυτοί που έζησαν ξεριζωμούς; Αυτοί που μεγάλωσαν δουλεύοντας από το πρωί ως το βράδυ στο χωράφι ή στην οικοδομή; Οι μετανάστες που ήρθαν στην χώρα μας, έχουν την ίδια ηλικία με εμάς και έχουν καταφέρει από το μηδέν, και να σπουδάσουν και να τακτοποιήσουν την ζωή τους και να έχουν ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής;
Σε σχέση με όλους αυτούς, η δική μας γενιά, των 30ρηδων μεσοαστών, που μεγάλωσε με ειρήνη, δημοκρατία, πολύ καλύτερες οικονομικές συνθήκες, σε ένα πολύ πιο κοινωνικά ελεύθερο περιβάλλον, αυτή η γενιά περνάει πιο δύσκολα;
Η κοινωνία μας έχει πολλά προβλήματα. Προβλήματα που πρέπει να λύσουμε, αδικίες που πρέπει να παλέψουμε να εξαλειφθούν, δικαιώματα που καταπατούνται και πρέπει να διεκδικήσουμε. Νέα όνειρα, νέους τρόπους κοινωνικής συμπεριφοράς, νέα αντίληψη για την σχέση μας με το περιβάλλον και χίλια δύο άλλα που πρέπει να εκφράσουμε και να κυνηγήσουμε, να διεκδικήσουμε.
Αλλά, η αμφισβήτηση, οι διεκδικήσεις και οι αγώνες δεν γίνονται από αυτούς που έχουν "χώρο και χρόνο να ονειρευτούν". Αυτοί έχουν καλύτερα πράγματα να κάνουν. Οι αγώνες γίνονται από αυτούς που είναι μέσα στην ζωή. Που δουλεύουν από το πρωί ως το βράδυ, που τρέχουν να προλάβουν τις υποχρεώσεις τους, που ξέρουν πώς είναι να δουλεύεις, να προσπαθείς, να αποτυγχάνεις, να αδικείσαι. Όχι από τους βολεμένους που βλέπουν την διεκδίκηση ως lifestyle και την σύγκρουση ως τρόπο να δικαιολογήσουν στον εαυτό τους την ύπαρξή τους. Χρήσιμοι και οι lifestyle επαναστάτες, αλλά ας μην το αφήσουμε ως κοινωνία σε αυτούς.
Η Ν.Δ. προσπαθώντας απλά να αντιπολιτευθεί το ΠΑΣΟΚ (ακούγεται περίεργο, αλλά αυτή η κυβέρνηση αυτό κάνει), προσπαθεί να διαστρεβλώσει τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για την οικονομία.
Ακούω τις τελευταίες μέρες κυβερνητικά στελέχη να δηλώνουν στα ΜΜΕ, ότι το ΠΑΣΟΚ πρότεινε να μειωθούν τα επιτόκια με νόμο. Πόσο απέχει αυτό από την αλήθεια!
Υποχρεώνονται οι τράπεζες να μειώνουν το κυμαινόμενο επιτόκιο στα δάνεια και τις πιστωτικές κάρτες, όταν μειώνεται το επιτόκιο αναφοράς της σύμβασης. Εάν δεν το μειώνουν, τότε οι δανειολήπτες έχουν το δικαίωμα να αξιώσουν δικαστικώς τη μείωσή του, καθώς και να ζητήσουν αποζημίωση.
Σε μεγάλο βαθμό, η επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης πέτυχε. Απαξίωσε μία λογική και καλή πρόταση. Ποιος όμως κερδίζει από αυτή την απαξίωση;
Η Ν.Δ.; Δεν με ενδιαφέρει. Το ΠΑΣΟΚ; Όχι. Οι τράπεζες; Σίγουρα.
Να σημειώσω και κάτι άλλο. Όποιος πήγε στην παραπάνω σελίδα θα είδε ότι είναι συνοπτικά η πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ "για την ελάφρυνση των νοικοκυριών και την προστασία των καταναλωτών από την υπερχρέωση". Ημερομηνία; 08 Μαϊου 2008, πολύ πριν αρχίσουν να "σκάνε" τα κανόνια στις διεθνείς αγορές. Νομίζω ότι αξίζει να ρίξετε μία ματιά.
Καλά, κάποια στιγμή η κυβέρνηση θα ψηφίσει κάποιο νομοσχέδιο που θα έχει κάποιες "λύσεις" ώστε να αντιμετωπιστούν κάποιες επιπτώσεις της κρίσης στις τράπεζες (και ελπίζω και στους καταναλωτές, δανειολήπτες κ.λ.).
Όμως, η ίδια κυβέρνηση που (μέχρι πρόσφατα) έδειχνε διατεθειμένη να αφήσει την τύχη της οικονομίας αποκλειστικά στην "ελεύθερη αγορά", έχει ξεχάσει ότι υπάρχει τέτοιο πράγμα. Πού είναι όλες αυτές οι απλές κινήσεις που θα μπορούσαν να πληροφορήσουν καλύτερα τους ενδιαφερόμενους, δημιουργόντας ανταγωνισμό; Ο "καθηγητής" κ. Αλογοσκούφης τουλάχιστον θα έπρεπε να ξέρει ότι για να λειτουργήσει καλά μία αγορά, απαιτείται πολλή, αξιόπιστη και ελεύθερα διακινούμενη πληροφορία.
Θα περίμενα να έχω δει από τον Σεπτέμβριο (τουλάχιστον!) το site του Υπ. Οικονομικών που: - θα αναφέρει καθημερινά τα επιτόκια στεγαστικών, καρτών κ.λ. ανά τράπεζα. - θα έχει μικρές αναλύσεις των τραπεζικών προϊόντων από κάποιο ειδικό. - θα έχει ανά τράπεζα όλους τους όρους για τραπεζικά προϊόντα όπως κάρτες, καταναλωτικά δάνεια κ.λ. - ακόμη και μικρό video ανά εβδομάδα, που να μπορούν να μεταδώσουν αυτούσιο τα κανάλια και σχετικό δελτίο τύπου.
Αρνούνται οι τράπεζες να συμμορφωθούν σε αυτά; Π.χ. δεν δέχονται να δημοσιεύονται οι πλήρεις όροι των καρτών τους; Έχουν όρους που δυσκολεύουν την εύκολη μετακίνηση των δανείων από την μία τράπεζα στην άλλη; Άμεση νομοθετική ρύθμιση του θέματος -η Βουλή θα την ψήφιζε ομόφωνα φαντάζομαι.
Μετά, κοιτάμε και το θέμα ενίσχυσης των τραπεζών, ποιες και πόσα χρειάζονται για να στηριχθούν ή να δώσουν καλύτερους όρους στους καταναλωτές ή πόσα χρήματα χρειάζονται (και αν χρειάζονται) για να μπορέσουν να ακολουθήσουν μία πολιτική αντιμετώπισης της ύφεσης (πάγωμα χρεών κ.λ.), όπως αυτή θα οριστεί από το κράτος, χωρίς να πέσουν έξω.
Με το φτωχό μου μυαλό, αυτές θα περίμενα να είναι οι κινήσεις ενός υπουργού οικονομικών και μίας κυβέρνησης που στηρίζει και κατανοεί την ελεύθερη αγορά και δεν διαχειρίζεται απλά τις business και τα deals του Δημοσίου. Βλέπω μόνο επικοινωνιακούς πολέμους και νομοσχέδια που αλλάζουν ανάλογα με τις δημοσκοπήσεις.
Ο Σπύρος λέει λίγο πολύ ότι 1. Ο Τατούλης τέθηκε απλά εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ. 2. Παραμένει μέλος της Ν.Δ. (δεν διαγράφηκε)
Σύμφωνα με τα παραπάνω, αν ισχύουν αυτά που λέει ο Τατούλης, θα μπορούσε λοιπόν να προσφύγει στα όργανα της Ν.Δ. Αυτό αν βέβαια ενδιαφέρεται για το δίκαιο και την ιδεολογία του κόμματος του οποίου είναι ακόμη μέλος, στο οποίο θεωρεί ότι υπάρχει ακόμη υγιής πυρήνας.
Θα θέσει λοιπόν τον εαυτό του εκτός κόμματος ο Πέτρος Τατούλης ή θα ζητήσει να βρει το δίκιο του από τα όργανα της Ν.Δ.; Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε την εξέλιξη -οι διεργασίες στο εσωτερικό της Ν.Δ. νομίζω ότι έχουν αρχίσει εδώ και καιρό και εκτιμώ ότι αυτό είναι απλά ένα κρούσμα από τα πολλά που θα ακολουθήσουν.
Θυμάστε, τα "μαύρα φυλλάδια" που διακινούνταν στις εκκλησίες παραμονές εκλογών του 2004 [1]; Αντιγράφω από την Ελευθεροτυπία, 4/3/2004:
"Το φυλλάδιο που έφτασε σε εκκλησίες της Αττικής, της Μαγνησίας και αλλού έχει 16 σελίδες και φέρει την υπογραφή «ΔΡΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ για την Προστασία της Κληρονομιάς μας». Προσπαθεί, από ακροδεξιά και εθνικιστική σκοπιά, να αποδείξει ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι «επικίνδυνος» για τα εθνικά θέματα, «εχθρός» της Εκκλησίας."
Βρισκόμαστε πλέον στο 2008. Σιγά μην έμεναν στα φυλλάδια. Τώρα πια η ίδια προπαγάνδα γίνεται μέσω blog. Δείτε για παράδειγμα το vatopaidi.wordpress.com[2]. Η ουσία βέβαια, παραμένει η ίδια.
--
[1] Τότε το ΠΑΣΟΚ κατηγορούσε την Ν.Δ. ότι ήταν πίσω από τα φυλλάδια. Η Ν.Δ. απαντούσε ότι πρόκειται για προβοκάτσια. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ίσως να είναι πιο εύκολο να βγάλουμε συμπεράσματα, όχι για τις λεπτομέρειες της υπόθεσης, αλλά για τους συσχετισμούς δυνάμεων εκείνη την εποχή. Δηλαδή, σε ποιους πολιτικούς χώρους βρίσκονταν οι άνθρωποι που είχαν σχέσεις με τα "συμφέροντα" της εκκλησίας.
Είδα πριν από λίγο την Τρέμη να λέει ότι η κυβέρνηση και οι τράπεζες είναι σε σύγκρουση! Θα τρελαθούμε τελείως;
Ξέχασε ότι ο Καραμανλής χάρισε στις τράπεζες δισεκατομμύρια ευρώ από τις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις και τα φόρτωσε ως χρέη στα ταμεία -1δις δεν χάρισε στην ALPHABANK; Ότι μέσα σε μία νύχτα βρήκε 28 δις για την (άνευ όρων) στήριξή των τραπεζών και χρειάστηκε γενικευμένο "κράξιμο" για να αρχίσει να σβήνει-γράφει το σχετικό νομοσχέδιο μπας και σώσει τα προσχήματα. Ότι βλέπει να ανεβαίνουν τα επιτόκια κατά το δοκούν τις τελευταίες μέρες, χωρίς να αντιδρά.
Το κερασάκι, όπως πάντα, από τον Πρετεντέρη: "[η κυβέρνηση] σήκωσε το γάντι που της έριξαν οι τράπεζες"!
Δεν το ονομάζουν καλύτερα "ελληνοφρένεια" το δελτίο;
ΔΙΟΡΘΩΣΗ, 7/11/08: Έχουν δίκιο όσοι διαμαρτυρήθηκαν, ότι ο Μανώλης Καψής έδωσε μέσα από το ίδιο δελτίο την σωστή διάσταση του θέματος -και οφείλω να διορθώσω. Ορίστε και σχετικό το video.
Ο Barack Obama θα είναι ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ. Εγώ φοβόμουν μέχρι την τελευταία στιγμή, αλλά πλέον είναι γεγονός!
Ολόκληρος ο κόσμος έχει επενδύσει πολλές ελπίδες στο πρόσωπό του. Ελπίδες που συχνά θα διαψευσθούν. Η δική μου ελπίδα είναι ότι περισσότεροι πολίτες (στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο) θα πιστέψουν ότι μπορούν να συμμετέχουν, να ελέγχουν, να απαιτούν -ελπίζω να μην διαψευσθώ!
Δεν πιστεύω στους ηγέτες. Όχι γιατί δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, το κάνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο καθημερινά, αλλά γιατί δεν θέλω να το αφήνω σε αυτούς. Αλλά οι ηγέτες είναι και σύμβολα. Και ο Obama συμβολίζει σήμερα μία κοινωνία πιο προοδευτική, πιο συμμετοχική, πιο ανοικτή, πιο ειρηνική. Το ενθαρρυντικό δεν είναι ότι ο νέος πρόεδρος θα οδηγήσει εκεί την κοινωνία, αλλά ότι οι πολίτες τον εξέλεξαν επειδή συμβολίζει αυτά τα πράγματα, επειδή θέλουν να οδηγήσουν προς τα εκεί την χώρα τους.
Οι ΗΠΑ δίνουν αυτή την στιγμή ένα μήνυμα ελπίδας. Μπορούμε να είμαστε λίγο πιο αισιόδοξοι για το μέλλον του κόσμου μας, από ό,τι ήμασταν χθές.
Προσπάθησα διακριτικά να διατηρήσω μία απόσταση από την "obamamania" που διακατέχει και την Ελλάδα. Όσο για τα ελληνικά ΜΜΕ, ακόμη και ένα "μακρινό" θέμα, όπως οι αμερικανικές εκλογές το έχουν καλύψει ως τώρα με λίγο "lifestyle" τρόπο: πουλάει ο Obama, θα παίζουμε Obama.
Ελπίζω και εγώ ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ να είναι ο Obama. Για πολλούς λόγους. Και όλα δείχνουν ότι μπορούμε να είμαστε συγκροτημένα αισιόδοξοι -αλλά μην πάρετε τις δημοσκοπήσεις κατά γράμμα, το μόνο που μετράει είναι η κάλπη και αυτή πρέπει να περιμένουμε. Θα ξέρουμε αύριο το πρωί.
Αλλά εγώ περιμένω το μεθαύριο. Γιατί από μεθαύριο θα δούμε (αν όλα πάνε καλά και έχει εκλεγεί ο Obama) αν όλη αυτή η συζήτηση για grass roots, για την δύναμη των social media κ.λ. έχει ουσία. Από μεθαύριο θα δούμε σε τί κατάσταση θα βρίσκονται οι διάφορες ακτιβιστικές οργανώσεις, τα διάφορα groups που παλεύουν για συγκεκριμένα αιτήματα, για δικαιώματα, για ελευθερίες κ.λ. Τότε θα δούμε αν όλοι αυτοί που κινητοποιήθηκαν (έστω, ένα σημαντικό μέρος τους), έχουν πραγματικά αποκτήσει την δύναμη να ελέγχουν και να ακούγονται, πόσοι θα συνεχίσουν να γράφουν για πολιτική στα blogs τους, να κάνουν δωρεές σε οργανισμούς που υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους κ.λ.
Το επιτελείο του κάθε υποψήφιου έχει μόνο ένα στόχο να πετύχει: την εκλογή του υποψηφίου. Οι πολίτες, όμως, πρέπει να έχουν στόχο να γίνουν πράξη αυτά που ακούνε από τον υποψήφιο της αρεσκείας τους. Για τους πολίτες ο αγώνας δεν τελειώνει την μέρα των εκλογών. Αν όλα πάνε καλά, απλά θα μπορούν να τον δώσουν από καλύτερη θέση.
Αν όλα πάνε καλά, από μεθαύριο θα αρχίσουμε να βλέπουμε πόσοι είναι πραγματικά οι "ενεργοί πολίτες" στις ΗΠΑ, πόσοι απλά ήθελαν να γλυτώσουν με κάθε θυσία από την καταστροφική πολιτική των Ρεπουμπλικάνων και πόσοι απλά υποστήριξαν τον πιο cool υποψήφιο. Εύχομαι και ελπίζω οι πρώτοι να είναι πολλοί και να γίνουν ακόμη περισσότεροι.
Υπάρχουν και δημοσιογράφοι που δεν τους ενδιαφέρει να κάνουν την ερώτηση, αλλά να πάρουν την απάντηση -στα όρια της αγένειας, αλλά άλλο συνέντευξη και άλλο δημόσιες σχέσεις. Δείτε στο παρακάτω video μερικά δείγματα από την Αγγλία.
