η πολιτική ανευθυνότητα δόγμα Καραμανλή.

Υπάρχει ένα πράγμα που ονομάζουμε "πολιτική ευθύνη". Είναι η ευθύνη που έχει ένα πολιτικό πρόσωπο για οτιδήποτε συμβαίνει στον χώρο ευθύνης του.

Για παράδειγμα, αν ο σύμβουλος ενός υπουργού "τα παίρνει", ο σύμβουλος αυτός έχει βέβαια ποινικές ευθύνες. Αλλά και ο υπουργός του, ακόμη και αν αποδειχθεί ότι δεν έχει καμία σχέση με το γεγονός, έχει την πολιτική ευθύνη για την επιλογή του να βάλει ένα τέτοιο άνθρωπο σε σημαντική θέση, όπως και γιατί δεν έχει φροντίσει να υπάρχουν οι απαραίτητες δικλείδες ασφαλείας ώστε το υπουργείο του να λειτουργεί σωστά.

Η πολιτική ευθύνη δεν περιορίζεται μόνο στην εξ επαγωγής ευθύνη για ποινικά αδικήματα. Υπάρχει και η πολιτική ευθύνη για διάφορες πολιτικές επιλογές που έχουν θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα. Δηλαδή, το προφανές, την ευθύνη για την πολιτική που ασκεί κάποιος.

Αν παράδειγμα για το πρώτο είναι ο πρώην υπουργός Αιγαίου κ.Παυλίδης, για το δεύτερο ένα καλό παράδειγμα είναι σίγουρα ο Υπ. Οικονομικών και Οικονομίας, κ. Αλογοσκούφης.

Ο κ. Καραμανλής έχει κάνει πολιτικό δόγμα ακριβώς το αντίθετο. Ο κ. Καραμανλής θεωρεί ότι δεν ευθύνεται για τους υπουργούς του και αυτοί ότι δεν ευθύνονται για όσα συμβαίνουν στα υπουργεία τους. Ο ίδιος δεν ευθύνεται για την οικονομική πολιτική του Αλογοσκούφη (θα κάνει λέει ανασχηματισμό και όλα καλά), ούτε οι υπουργοί του, όπως ο κ. Παυλίδης, ευθύνονται για τα όσα συμβαίνουν στα υπουργεία τους. Άλλωστε το Μαξίμου έδωσε το παράδειγμα όταν τον Ιανουάριο που μας πέρασε, διέρρεε την θεωρία ότι ο κ. Καραμανλής ήταν "συμβολικά Υπουργός Πολιτισμού" και συνεπώς δεν είχε καμία ευθύνη για όσα συνέβαιναν στο υπουργείο αυτό επί υπουργίας (και πρωθυπουργίας) του.

"Δεν άκουσα, δεν είδα, δεν είπα."


Με αυτό το δόγμα, ο κ. Καραμανλής, οι υπουργοί του και οι βουλευτές του αντιμετωπίζουν κάθε δυσκολία -"δεν φταίω εγώ". Αρνούνται κάθε ευθύνη, για την διαφθορά, για την κατάσταση της οικονομίας, για την απαξίωση των Ανεξάρτητων Αρχών, την λειτουργία των υπουργείων.

Η έλλειψη της αίσθησης ευθύνης ονομάζεται ανευθυνότητα και ο κ. Καραμανλής έχει κάνει δόγμα του την πολιτική ανευθυνότητα.

DNC08 - η ομιλία του Obama

Είναι 12:45 το βράδυ της Πέμπτης εδώ. Μόλις γύρισα ξενοδοχείο από την μεγάλη ομιλία του Obama.



Είχα πάει από νωρίς, γύρω στις 12 το μεσημέρι, στο γήπεδο INVESCO, όπου θα γινόταν η εκδήλωση. Εκείνη την ώρα έκαναν πρόβες, κατά τις 17:00 (αν θυμάμαι καλά) άρχισε το "πρόγραμμα": στην σκηνή εμφανίστηκαν μουσικά συγκροτήματα και τραγουδιστές (μεταξύ των οποίων και η Sheryl Crow και ο Stevie Wonder) και "διάσημοι" όπως η ολυμπιονίκης Shawn Johnson και η Jennifer Hudson.



Η κόρη του Eisenhower, ο γιος του Martin Luther King εξήγησαν γιατί πιστεύουν ότι ο Obama ενσαρκώνει αυτά που πίστευαν οι γονείς τους.



Απόστρατοι αξιωματικοί (από στρατηγοί και ναύαρχοι και πάνω...) γιατί εμπιστεύονται τον Obama στην θέση του Προέδρου (που είναι και αρχηγός των Εν. Δυνάμεων). Απλοί άνθρωποι (καλά, δεν βάζω και το χέρι μου στην φωτιά ότι ήταν απλά τυχαίοι...) που είπαν γιατί δεν αντέχουν να ξαναδούν τους Ρεπουμπλικάνους για άλλα 4 χρόνια και γιατί ελπίζουν στον Obama. Και βέβαια διάφοροι πολιτικοί (με καλύτερο τον Al Gore).



Γενικά μία πολύ καλά στημένη παράσταση, που δεν κούραζε και παράλληλα "χτυπούσε" με έξυπνο τρόπο τα διάφορα θέματα που θα γίνουν το επίκεντρο της προεκλογικής εκστρατείας: οι "ιστορικές φιγούρες" για να δώσουν το συναισθηματικό τόνο, οι "απλοί άνθρωποι" για να μιλήσουν για τα προβλήματα της καθημερινότητας και της οικονομίας, οι στρατιωτικοί για να δείξουν ότι ο πολίτης δεν χρειάζεται να φοβάται την "απειρία" του Obama στον πόλεμο (κάτι που αναφέρει συχνά το McCain, που δεν ξεχνάει να υπενθυμίζει σε κάθε ευκαιρία ότι ο ίδιος είναι ήρωας πολέμου), ο Al Gore για να δώσει κύρος στην πράσινη πολιτική του Obama κ.λ.

Αλλά βέβαια, το κύριο θέμα ήταν το κλείσιμο της βραδιάς με την ομιλία του Obama. Πρέπει να ομολογήσω ότι ήταν μία εντυπωσιακή ομιλία, με καταπληκτικό ρυθμό -και όλα όσα είχαν προηγηθεί, μαζί με το γενικότερο "στήσιμο" του χώρου, του φωτισμού, του ήχου, βοήθησαν. Οι εξέδρες του INVESCO ήταν κατάμεστες από κόσμο που πάλλονταν στον ίδιο ρυθμό, χειροκροτούσε, ούρλιαζε πολλές φορές, παρακολουθούσε με προσοχή και συμμετείχε.



Αν η περιγραφή μου ακούγεται σαν περιγραφή κάποιας παράστασης ή συναυλίας, δεν έχετε άδικο, κάπως έτσι ήταν -και από μία άποψη, είναι μεγάλη επιτυχία να καταφέρεις να κάνεις μία πολιτική εκδήλωση να συναγωνίζεται παρόμοιες εκδηλώσεις.

Όμως η ομιλία του Obama, πρέπει να παραδεχθώ ότι ήταν μεστή από πολιτικό λόγο και παράλληλα συναισθηματική. Και, ακόμη και με τον κυνισμό που έχω σε αυτά τα θέματα, ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα! Ήταν μία πολύ δυνατή ομιλία. Όλες οι αντιδράσεις που άκουσα, στον δρόμο και στην τηλεόραση, ακόμη και από Ρεπουμπλικάνους, ήταν σε αυτή την γραμμή. Οι Δημοκρατικοί ήταν εκτός των άλλων χαρούμενοι γιατί είδαν τον Obama να "σηκώνει το γάντι" σε διάφορες επιθέσεις που του έχουν γίνει και να αντεπιτίθεται -πολλοί του καταλογίζουν ότι το ευγενικό και μορφωμένο προφίλ που έχει είναι καλό, αλλά δεν είχε δείξει ως τώρα "πυγμή" και επιθετικότητα.

Από κει και πέρα, οι αρνητικές κριτικές δεν με παραξένεψαν καθόλου: πού θα βρει τα λεφτά για να κάνει κοινωνική πολιτική, πώς θα μειώσει τους φόρους στους οικονομικά πιο ασθενείς, κ.λ.

Το άλλο ενδιαφέρον που άκουσα αργότερα, από δημοσιογράφους στο CNN grill, είναι ότι το Συνέδριο των Ρεπουμπλικάνων (που θα πρέπει να ισοφαρίσει τουλάχιστον τις εντυπώσεις από το DNC08), θα έχει εκτός των άλλων να αντιμετωπίσει στα media και τον τυφώνα που ίσως θα πλήξει την Νέα Ορλεάνη, 3 χρόνια ακριβώς μετά τον Κατρίνα. Δεν θα είναι μόνο ο ανταγωνισμός σε τηλεοπτικό χρόνο, αλλά και ότι θα φέρει μνήμες για την ανικανότητα που έδειξε η κυβένρηση του Bush να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τον Κατρίνα, αλλά και να ανασυγκροτήσει τις περιοχές που έπληξε).

DNC08 - η Hillary, μερικές ώρες πριν την ομιλία της

Πέτυχα την Hillary Clinton, μερικές ώρες πριν την χθεσινή της ομιλία, να εξετάζει την σκηνή, τα μικρόφωνα κ.λ. Λίγο αδιάφορο, αλλά μια και το πέτυχα, ορίστε.

Πλαφόν στα κάυσιμα

Μπορεί να γίνει πολύ μεγάλη συζήτηση για το αν η ύπαρξη πλαφόν στις τιμές των καυσίμων βοηθάει ή όχι να πέσουν οι τιμές. Το λέω από πριν: δεν ξέρω.

Εκτός και αν έχω χάσει κάτι όμως (διορθώστε με, τις τελευταίες μέρες δεν έχω μπορέσει να παρακολουθήσω), αυτή την στιγμή υπάρχει πλαφόν. Διαβάζω για τις ανώτατες τιμές καυσίμων:

Τις ανώτατες τιμές στα καύσιμα που θα ισχύσουν από τις 22.00 της 18ης Αυγούστου ανακοίνωσε την Δευτέρα το υπουργείο Ανάπτυξης.
Οι ανώτατες τιμές καυσίμων για τους νόμους Δωδεκανήσου, Ηρακλείου, Κερκύρας, Κεφαλληνίας, Κυκλάδων, Λασιθίου, Λέσβου, Λευκάδας, Ρεθύμνου, Χανίων και Χίου προσδιορίστηκαν ως ακολούθως:

Α) Για νησιά με τουλάχιστον 3 σημεία πώλησης υγρών καυσίμων:
- αμόλυβδη βενζίνη: 1,241 ευρώ/λίτρο
- αμόλυβδη Super: 1,438 ευρώ/λίτρο
- Super: 1,320 ευρώ/λίτρο και
- Diesel : 1,362 ευρώ/λίτρο

Β) Για νησιά με μέχρι 2 σημεία πώλησης υγρών καυσίμων:
- αμόλυβδη βενζίνη: 1,251 ευρώ/λίτρο
- αμόλυβδη Super: 1,448 ευρώ/λίτρο
- Super: 1,330 ευρώ/λίτρο και
- Diesel : 1,372 ευρώ/λίτρο

[...]

Η ανώτατη επιτρεπόμενη τιμή καταναλωτή θα αλλάξει με την επόμενη τιμοληψία του ΥΠΑΝ που θα ανακοινωθεί τη Δευτέρα 25 Αυγούστου.

(σημ: άρα οι παραπάνω τιμές είναι για την περίοδο 18/8 - 25/8)

Βλέπω λοιπόν στην σελίδα του Υπ.Αν. (να σημειώσω ένα μπράβο για την ύπαρξή της και να θυμίσω ότι περιμένουμε και το παρατηρητήριο τιμών κάααααααποιοα στιγμή...)



Υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω σωστά;

Ασφαλιστικό και σύστημα υγείας

Αυτές τις μέρες στο Denver, έχω την ευκαιρία να παρακολουθήσω από κοντά πώς βλέπουν και οι Αμερικανοί διάφορα θέματα που μας απασχολούν εμάς. Βλέπω επίσης, κάποια πράγματα που συχνά τα αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα μέσα από ένα "μυθικό" πρίσμα, νομίζοντας ότι υπάρχουν κάποιες απλές λύσεις και συχνά παρουσιάζοντας την αγορά ως απλή, μοναδική και αποτελεσματική λύση.

Ένα από τα θέματα που απασχολεί τους Αμερικανούς είναι το ασφαλιστικό, από την πλευρά της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Δεν είναι λίγες οι φορές που λέμε στην Ελλάδα, "αν έδινα όσα λεφτά δίνω στο ΙΚΑ (π.χ.), σε μία ιδιωτική ασφάλεια, θα μου κάναν ..."

Λοιπόν, στην Αμερική, 1.85 εκατομμύρια πολίτες πτωχεύουν κάθε χρόνο γιατί κάποιο μέλος της οικογένειάς τους αντιμετώπισε ένα σοβαρό θέμα υγείας! (Και σε αυτούς θα πρέπει να προσθέσουμε και πολλούς ακόμη που μπορεί να μην πτωχεύουν, αλλά να χάνουν ένα σημαντικό μέρος της περιουσίας τους).

Άκουσα συγκεκριμένη ιστορία, ενός blogger που γνώρισα. Μου είπε ότι όταν ο πατέρας του διαγνώστηκε με καρκίνο, πριν από μερικά χρόνια, το πρώτο πράγμα που είπε ήταν "θα καταστραφούμε". Για να κάνει την θεραπεία που του πρότειναν θα έπρεπε να πουλήσουν ό,τι είχαν και δεν είχαν και πάλι να μην ξέρουν αν θα φτάσουν. Ο πατέρας του προτίμησε να μην κάνει την θεραπεία για να σώσει την οικογένειά του από οικονομική καταστροφή -πέθανε 1 χρόνο αργότερα.

Γνωρίζω πολλά από τα στραβά του δικού μας συστήματος (όλα φαντάζομαι ότι δεν τα γνωρίζει κανείς), αλλά ας σκεφτούμε ότι αυτό το σύστημα, με όλα τα στραβά του, μας παρέχει υπηρεσίες που στις σοβαρές περιπτώσεις οι περισσότεροι από εμάς δεν θα μπορούσαμε να πληρώσουμε, ό,τι και να είχαμε κάνει. Θα μου πείτε, φακελάκια, καθυστερήσεις, κακή λειτουργία νοσοκομείων, ανυπαρξία προσωπικού κ.α. με τα οποία συμφωνώ. Στην διάγνωση συμφωνούμε. Στην θεραπεία του προβλήματος διαφωνώ -με όσους θεωρούν ότι τα προβλήματα θα λυνόντουσαν αν μεταφέραμε την ασφάλιση στον ιδιωτικό τομέα, έτσι απλά.

Δεν λέω "να είμαστε και ευχαριστημένοι". Λέω ότι πρέπει να προστατέψουμε αυτό που έχουμε, που είναι πολύτιμο και να βάλουμε τα δυνατά μας για να διορθώσουμε τα προβλήματά του.

DNC08 - Δευτέρα, 25/8

Η Δευτέρα ξεκίνησε λίγο πολύ όπως και η Κυριακή. Πήγαμε για πρωινό αφού είχαμε όλοι μας προλάβει να περάσουμε 1-2 ώρες στο internet γράφοντας και διαβάζοντας. Μετά πήραμε ένα από τα πούλμαν που κάνουν διαδρομές μόνο για όσους παρακολουθούν το συνέδριο. Μπήκαμε στην "περίμετρο" (τον γενικότερο χώρο που έχουν αποκλείσει οι αστυνομικές και άλλες δυνάμεις) και αφού περάσαμε από ανιχνευτές μετάλλων κ.λ. μπήκαμε στον χώρο.



Ο κυρίως χώρος στον οποίο γίνονται οι ομιλίες είναι το PEPSI Center, ένα μεγάλο κλειστό γήπεδο. Γύρω από αυτό υπάρχουν διάφορα άλλα κτίσματα που χρησιμοποιούνται με τον Α ή Β τρόπο.

Για παράδειγμα, το CNN έχει πάρει ένα εστιατόριο που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την είσοδο του PEPSI Center και το έχει ονομάζει CNN Grill. Για να μπεις χρειάζεται κάποια ειδική πρόσκληση που την δίνει το CNN. Ο John γνώριζε κάποια που είναι υπεύθυνη για αυτά στο CNN και βρήκε προσκλήσεις για όλους μας. Το CNN Grill ανοίγει όμως μετά τος 15:00, η ζέστη ήταν ανυπόφορη και ομιλίες και τέτοια πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει ακόμη στο Pepsi.



Οπότε κινηθήκαμε προς το Big Tent. Νόμιζα ότι είναι ο χώρος που έχει το DNC για τους bloggers και εντυπωσιάστηκα. Όπως ανακάλυψα μία μέρα αργότερα, ο επίσημος χώρος δεν λέει τίποτα. Είναι ένα δωμάτιο, χωμένο στο πρώτο υπόγειο του Pepsi, στο οποίο φτάνεις αφού περάσεις μέσα από τον χώρο των "unassigned journalists". Δεν θα καθόταν κανείς εκεί, εκτός και αν δεν είχε να πάει αλλού. Στην δική μας περίπτωση είχαμε το Big Tent που είναι ο χώρος που δημιούργησαν διάφορες εταιρείες όπως η Google, το Digg και το skype για τους bloggers του DNC08 -και όλοι είναι βέβαια εκεί.







Σχετικά με το Big Tent: απίθανες δωρεάν γρανίτες από την Google :-) Το wifi έπαιζε, αλλά είχαμε πρόβλημα με το ρεύμα με αποτέλεσμα κάποια στιγμή πολλοί να μείνουν από μπαταρία. Αυτά στο ισόγειο. Στον πρώτο όροφο υπήρχε αίθουσα στην οποία γινόντουσαν διαδοχικά panels. Από αυτά να ξεχωρίσω ένα στο οποίο μίλησε και ο Moulitsas (βλ. dailykos.com). Ο Moulitsas είναι πραγματικά ενδιαφέρων τύπος και αυτά που λέει είναι στην καρδιά του τί σημαίνει το internet για την πολιτική -ελάχιστους άλλους έχω ακούσει να μιλάνε με τόσο πραγματιστικό αλλά μαζί και οραματικό και πολιτικό τρόπο για το πώς το internet αλλάζει την πολιτική. Σε ένα άλλο panel συμμετείχε και η Adriana Huffington από το HuffingtonPost.com





Στις τηλεοράσεις παρακολουθήσαμε και την ομιλία της Caroline Kennedy (κόρη του JFK) που μίλησε με θερμά λόγια για τον Obama. Με πολύ θερμά λόγια μίλησε και ο Ted Kennedy. Είναι γεγονός ότι όλη η οικογένεια Kennedy υποστηρίζει με τον πιο θερμό τρόπο τον Obama, κάτι που έχει μεγάλη σημασία για ένα μέρος του εκλογικού σώματος.

Κάποια στιγμή (μείναμε και εμείς από μπαταρία...) μαζέψαμε τα πράγματά μας με τον John και τον Chris και πήγαμε στο CNN Grill. Εκεί φάγαμε, μετά από όλα αυτά τα υπέρ-παχυντικά που είχα φάει λαχταρούσα μία ωραία σαλάτα, χωρίς μπέικον ή κρέας, κάτι που δεν υπήρχε βέβαια, οπότε καταλήξαμε πάλι σε διάφορα που δίνουν δουλειά στους καρδιοχειρουργούς. Εγώ ήθελα να μπούμε στο Pepsi Center να παρακολουθήσουμε την ομιλία της Michelle Obama, αλλά υπήρχε μία ατελείωτη ουρά για να μπούμε, αφού όλοι όσοι έμπαιναν περνούσαν από έλεγχο και πάλι.



Οπότε είδαμε την ομιλία στις πολλές οθόνες που είχε το CNN Grill. Το πώς θα τα πήγαινε με την ομιλία της ήταν κάτι που τους απασχολούσε όλους. Η Michelle Obama είναι μία δυναμική γυναίκα με δική της καριέρα κ.λ. και έχει δεχθεί συχνά τα πυρά τόσο της καμπάνιας της Hillary στο παρελθόν όσο και των Ρεπουμπλικάνων -που για κάποιο λόγο οι υποψήφιοι πρόεδροί τους έχουν πάντα για γυναίκα την καλή-άχρωμη-αδιάφορη νοικοκυρά η οποία ποτέ δεν έχει κάτι για να ασχοληθούν αντίπαλοι και τύπος.



Η αίσθηση ήταν ότι η Obama τα πήγε πολύ καλά. Το αμερικάνικο κοινό που περίμενε να δει κάτι συγκινητικό, ανθρώπινο, την γυναίκα που υποστηρίζει τον άνδρα της (και, δική μου εκτίμηση, δεν τον επηρεάζει)μ πήρε αυτό που ήθελε. Για να είμαι ειλικρινής και εμένα μου άρεσε η ομιλία της, είχε συναίσθημα, αλλά έδειχνε και μία γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα. Στην σκηνή εμφανίστηκαν και τα δύο παιδιά τους, σε ζωντανή σύνδεση ο Obama που μίλησε μαζί τους και το show απογειώθηκε. Είδα πολλά πρόσωπα πολύ ενθουσιασμένα, γνήσια και πολύ ενθουσιασμένα.

Νομίζω ότι γενικά η χθεσινή βραδιά ήταν μία βραδιά που η καμπάνια των Δημοκρατικών τα πήγε πολύ καλά και κέρδισε πόντους.



Αργότερα πήγαμε σε ένα event (δεν ξέρω ποιος το διοργάνωνε) στο οποίο έγινε και μία μικρή παράσταση από μία γνωστή κωμική ομάδα που ανήκει στο Second City. Το κοινό περιλάμβανε γερουσιαστές, δημοσιογράφους και πολλούς διάφορους τυχαίους όπως εγώ -αλλά θα έλεγα ότι περισσότεροι ήταν οι πρώτοι.







Έκπληξη ήταν η εμφάνιση της Michelle Obama στην σκηνή, λίγο πριν ξεκινήσει η παράσταση (αυτό μάλλον δεν θα το δείτε στις ειδήσεις :-).



Οι συζητήσεις που άκουσα γύρω μου είχαν ένα και μόνο θέμα: τί γίνεται στην Α ή Β πολιτεία, που θα παιχτεί, τί θα κάνουν για τον Χ ή τον Ψ από του Ρεπουμπλικάνους.

Κάπως έτσι κύλησαν περίπου 2-3 ώρες και μετά βγήκαμε στο κυνήγι για ταξί που αυτές τις μέρες είναι αδύνατο να βρει κανείς, αφού αυτό το μεγάλο πλήθος τείνει να μετακινείται τις ίδιες ώρες από ή προς το κέντρο της πόλης. Ήμασταν τυχεροί και βρήκαμε σχετικά εύκολα οπότε δεν αργήσαμε να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο μας.

(περισσότερες φωτογραφίες, στο flickr)

DNC08 - Λίγη γκρίνια

Τρίτη πρωί. Αν και η χθεσινή μέρα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα (θα ακολουθήσει ξεχωριστό post), σήμερα το πρωί όλα μου πήγαν στραβά.

Ο στόχος ήταν να είμαι εγκαίρως στον χώρο που γίνεται το DNC08 ώστε να παρακολουθήσω ένα panel που με ενδιέφερε και για το οποίο είχα βρει ευτυχώς πρόσκληση. (Θα μιλούσε μάλιστα και ο Bill Clinton, οπότε υπήρχε αρκετή ζήτηση).

Έπρεπε λοιπόν να είμαι εκεί 9:45. Τελικά ξεμπέρδεψα με τα credentials γύρω στις 12, μετά από μεγάλη ταλαιπωρία. Σε αυτό έπαιξαν σημαντικό ρόλο:
- Τα αυξημένα μέτρα ασφάλειας. Καμία σχέση με ό,τι είχα δει τις προηγούμενες μέρες.
- Οι λάθος πληροφορίες που μου έδωσαν οι εθελοντές που ρώτησα. Θα έλεγα ότι αυτές ήταν ο κύριος λόγος της ταλαιπωρίας μου.

Γκρρρρ... Ένα πρωινό σχεδόν χαμένο και μία μέρα που ξεκινάω κουρασμένος, έχοντας περπατήσει μερικές ώρες μέσα στην ζέστη, χωρίς να υπάρχει λόγος.

DNC08 - Κυριακή, 24/8

Είναι ξημερώματα Δευτέρας εδώ. Η χθεσινή μέρα ήταν αρκετά γεμάτη.

Το πρωί συνάντησα τον John Aravosis και τον Chris Ryan από το americablog.com. Ο John είχε φτάσει τελικά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, αντί για απόγευμα, διότι η United Airlines είχε αλλάξει την πτήση του, Washington-Denver, από 16:00 σε 13:00 χωρίς να ενημερώσει κανένα, τον έβαλαν σε πτήση στις 17:00 που ερχόταν με στάση στο Chicago, εκεί έμειναν μερικές ώρες μέσα στο αεροπλάνο διότι είχε κάποιο τεχνικό πρόβλημα...

Μου εξήγησαν ότι αν θέλω να δω την πραγματική αμερικάνικη ζωή, πρέπει να πάμε για πρωινό στα Denny's, όπου και πήγαμε -ομελέτες, pan cakes κ.λ., το ένα πιο βλαβερό για την υγεία από το προηγούμενο :-)

Πήραμε ταξί και πήγαμε στην πόλη, το ξενοδοχείο μας είναι σε ένα προάστιο του Denver.

Το Denver είναι μία ωραία πόλη που παρά τους ουρανοξύστες της συνεχίζει να σου δίνει αυτή την αίσθηση του άπλετου χώρου που σου δίνει και η υπόλοιπη περιοχή που είναι μία ατελείωτη πεδιάδα, μέχρι το Rocky Mountain. Έξω από την πόλη, έχεις συχνά την αίσθηση που θα είχες σε ανοικτή θάλασσα, ότι μπορείς να δεις σχεδόν παντού γύρω σου τον ορίζοντα.



Βέβαια, την πόλη δεν θα την δω σε φυσιολογικούς ρυθμούς, ζει αυτές τις μέρες ένα γιγαντιαίο πανηγύρι. Αφίσες σχετικά με το DNC08 παντού, διάφορα κιόσκια που πουλάνε μπλούζες, κονκάρδες, μοιράζουν φυλλάδια κ.λ. Πολλά των Δημοκρατικών, πολλά από διάφορα groups και οργανώσεις και συνδικάτα που τους υποστηρίζουν.







Και αστυνομία σε όλες τις πιθανές μορφές. Πεζοί, έφιπποι, με ποδήλατα, με μηχανές, με περιπολικά, με βανάκια, με ελικόπτερα, με... στολή robocop :-) Από ό,τι κατάλαβα, οι κάτοικοι της πόλης δεν έχουν συνηθίσει σε τέτοια παρουσία. Κάτι που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι ενώ μοιάζουν "σε θέση μάχης" και περίμενα ότι δεν θα με άφηναν να βγάλω φωτογραφίες, ακόμη και τους πιο τρομακτικούς μπορείς να πας δίπλα τους και να τους τραβήξεις, λες και φωτογραφίζεις τους τσολιάδες στο Σύνταγμα.







Πήγαμε λοιπόν στο ξενοδοχείο όπου λάβαμε τα credentials που θα χρειαστούμε την Δευτέρα (ισχύουν για μία μέρα μόνο, μετά θα πρέπει να παραλάβουμε άλλα). Εκτός από τα credentials μας έδωσαν και μία τσάντα με άπειρα πραγματάκια: από φυλλάδια διάφορων πολιτικών ή ακτιβιστικών ομάδων, μέχρι διαφημιστικό ή sponsored υλικό από διάφορες εταιρείες (από skype μέχρι visa, σοκολάτες και AT&T). Το ίδιο και η τσάντα που ήταν για τα media. Καθίσαμε και ξεκαθαρίσαμε τί θέλουμε και τί όχι, θα ήταν αδύνατο να κουβαλάμε τόσα κιλά επιπλέον όλη την μέρα.



Μετά περπατήσαμε λίγο στο κέντρο. Αγόρασα και μία prepayed card από την AT&T για να έχω ένα αμερικανικό κινητό και να μην χρησιμοποιώ το ελληνικό νούμερό μου που ακόμη και για SMS κοστίζει σημαντικά, αλλά και για να μπορώ να χρησιμοποιήσω twitter με SMS αυτές τις μέρες. Α, να σημειώσω κάτι που δεν ήξερα, στην Αμερική, χρεώνεσαι και όταν λαμβάνεις ένα SMS, χρεώνουν και την αποστολή και την λήψη!

Καταλήξαμε σε ένα "πάρτι" που οργάνωνε το SEIU σε ένα μπαρ. Γίνονται διάφορα τέτοια, για τα οποία ήξεραν ο Chris και ο John -ευτυχώς, διότι αλλιώς δεν θα είχα ιδέα.

Συνάντησα διάφορους bloggers και γενικά κόσμο που γράφει για εφημερίδες, free papers ή ασχολείται με το internet. Είμαι που είμαι κακός με τα ονόματα, προσθέστε και τα αγγλικά και το αποτέλεσμα είναι να θυμάμαι ελάχιστα. Αλλά όταν άκουσα το όνομα του Jerome Armstrong, του λέω, "αυτό το όνομα το ξέρω". Προφανώς, αφού είναι ιδρυτής του MyDD, αλλά και έχει γράψει μαζί με τον Moulitsas το Crashing the Gate για το οποίο είχα μιλήσει πριν από ένα χρόνο. (Στην φωτογραφία κάτω, ο Jerome Armstrong μαζί με την Jane Hamsher από το FireDogLake)



Τελικά καταλήξαμε με τον John και τον Chris σε ένα εστιατόριο για βραδινό burger -όπως αποδείχθηκε το εστιατόριο ανήκει σε Έλληνα :-)



Γυρίσαμε κατά τις 22:00 στο ξενοδοχείο, αφού ήμασταν όλοι κουρασμένοι.

Στο CNN που έβαλα να δω στο δωμάτιο, ένα από τα κύρια θέματα ήταν και πάλι η Hillary Clinton. Από ό,τι φαίνεται το θέμα του αν θα στηρίζει ουσιαστικά ή όχι τον Obama, είναι από τα σημαντικότερα προβλήματα των Δημοκρατικών. Μέχρι ο Obama να ανακοινώσει ότι ο υποψήφιος αντιπρόεδρός του θα είναι ο Biden (που προσωπικά μου αρέσει, όσο είδα δηλώσεις του), πολλοί θεωρούσαν βέβαιο ότι την θέση αυτή θα την έχει η Hillary. Οι αναλύσεις και συζητήσεις για το θέμα πολλές και όχι μόνο στα media, ήταν κάτι που το άκουσα αρκετές φορές όλη την μέρα. Και δεν είναι μόνο η θέση που παίρνει η ίδια (και μπορεί ίσως να υπάρχει απόσταση στην θέση που ανακοινώνει επίσημα και στην θέση που κρατάει ανεπίσημα), αλλά και το πώς αισθάνονται όσοι την υποστηρίζουν, από απλούς ψηφοφόρους μέχρι υψηλόβαθμα στελέχη των Δημοκρατικών.

Όπως και να έχει, δεν αποκλείεται οι εκλογές να κριθούν σε σημαντικό βαθμό σε αυτό το θέμα, ειδικά στις πολιτείες που "παίζονται" (swinging states) και δεν είναι δεδομένο ότι θα κερδίσει το ένα ή το άλλο κόμμα: Kατά πόσο το στρατόπεδο των Clinton θα συμβάλει στην εκλογή ουσιαστικά ή θα αποτελέσει ένα πρόβλημα και βαρίδι στην καμπάνια του Obama. Μερικοί από τους bloggers που μίλησα εξέφρασαν και το παράπονό τους: "γιατί εμείς οι Δημοκρατικοί έχουμε κάθε φορά τέτοια προβλήματα και οι Ρεπουμπλικάνοι συντάσσονται στρατευμένα πίσω από τον εκάστοτε υποψήφιο; Για αυτό χάνουμε."

Σήμερα ξεκινάει το Συνέδριο. Ελπίζω (και φαντάζομαι) ότι θα έχω πιο ενδιαφέροντα πράγματα να γράψω από δω και πέρα!

update: ρίξτε και μία ματιά στο post του John.

τί έμεινε από τους Ολυμπιακούς του 2004;

Όλοι συμφωνούσαμε: ήταν μία μεγάλη ευκαιρία. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας, το 2004, ήταν η μεγάλη ευκαιρία της Αθήνας να κάνει ένα μεγάλο άλμα προς τα μπρός. Νέο αεροδρόμιο, μετρό, γέφυρες, προαστιακός, Αττική Οδός. Μεγάλη προβολή. Αναπλάσεις χώρων. Και βέβαια τα Ολυμπιακά ακίνητα, μία συλλογή από εγκαταστάσεις και εκτάσεις στα στάνταρ των Ολυμπιακών Αγώνων.

Τί καταφέραμε; Διαβάστε το σχόλιο του Νίκου.

Δείτε και το video του SKY NEWS που κλείνει παρουσιάζοντάς μας ως παράδειγμα προς αποφυγή: "το Λονδίνο πρέπει να μάθει από τα λάθη της Αθήνας".

η νέα γραμμή Καραμανλή;

Νομίζω ότι το χθεσινό άρθρο του Aντωνη Kαρκαγιαννη στην Καθημερινή, Οι μόνες επιλογές δείχνει την γραμμή που θα ακολουθήσει ο Καραμανλής τον επόμενο καιρό.

Την ώρα που όλοι, από αναλυτές μέχρι καταναλωτές, θα διαπιστώνουν για μία ακόμη φορά την παντελή αποτυχία της πολιτικής του στην οικονομία, ο Καραμανλής θα μας λέει ότι κάνει "ηρωική έξοδο". Το άρθρο αναφέρει διάφορα όπως "είναι αποφασισμένος να κάνει αυτό που πρέπει και επιβάλλεται, δηλαδή να αυξήσει τα κρατικά έσοδα αυξάνοντας τη φορολογία ή περιορίζοντας τη φοροδιαφυγή και να περιορίσει τις κρατικές δαπάνες και «ας με ρίξουν»."

Ο Καραμανλής κορόιδεψε τον ελληνικό λαό ένα χρόνο πριν, οδηγώντας την χώρα σε εκλογές την στιγμή που αντιμετώπιζε μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της σύγχρονης ιστορίας της, μία τραγωδία με κόστος σε ανθρώπινες ζωές, οικολογική καταστροφή και τεράστια οικονομική ζημιά. Είπε ότι οι εκλογές ήταν απαραίτητες για να ψηφιστεί ο προϋπολογισμός και να προχωρήσει στις "μεταρρυθμίσεις", αλλά για ένα χρόνο ασχολούμαστε με τα σκάνδαλα των συνεργατών και των υπουργών που επέλεξε και η οικονομία είναι πλέον στα όρια της ύφεσης.

Ο Καραμανλής κορόιδεψε τον ελληνικό λαό όταν πριν από 4 χρόνια ζήτησε την ψήφο του για να αντιμετωπίσει "τα διαπλεκόμενα" και την διαφθορά και έκανε ακριβώς το αντίθετο.

Ο Καραμανλής ήταν απών και προστατευμένος σε όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι κυβερνήσεις του. Η Ελλάδα καιγόταν επί μέρες χωρίς να έχει εμφανιστεί. Ξεσπούσε το σκάνδαλο Ζαχόπουλου και φρόντιζε να είναι εκτός Ελλάδος. Έβλεπε τα ονόματα ανθρώπων του, όπως ο Κλαδάς, ο Ανδριανός, ο Παυλίδης να εμπλέκονται σε σκάνδαλα και σιωπούσε.

Τί να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τα ομόλογα; Το Υπουργείο Πολιτισμού; Τις καταγγελίες για χρηματισμό του Υπ. Ναυτιλίας; Την ανικανότητα του Υπ. Εσωτερικών να συντονίσει την αποτελεσματική αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών; Τις δεσμεύσεις για αντιμετώπιση του ντόπινγκ το 2004; Τις υποκλοπές; Τους πακιστανούς;

Ο Καραμανλής δεν έδειξε σε καμία από όλες αυτές τις περιπτώσεις, στην διάρκεια των δύο θητειών του ως Πρωθυπουργός, ότι διαθέτει το θάρρος ή την διάθεση να αντιμετωπίσει όλα αυτά που ήταν ευθύνη του να αντιμετωπίσει. Δεν έδειξε καν να διαθέτει την δύναμη να αναγνωρίσει τις ευθύνες του.

Υποψιάζομαι ότι η "ηρωική του έξοδος" (στην ΔΕΘ;) θα έχει τα ίδια χαρακτηριστικά: θα ρίξει τις ευθύνες του αλλού και θα φορτώσει τα βάρη στους πιο αδύναμους.

στο αεροδρόμιο του Denver

Το αεροδρόμιο του Denver είναι από τα πιο ευχάριστα που έχω δει. Μερικές φωτογραφίες θα βρείτε στο flickr μου.

Πέρα από τα διάφορα αυτοκόλλητα, αφίσες κ.λ. σχετικά με το DNC08 που υπάρχουν παντού, εντύπωση μου έκαναν οι εθελοντές των Democrats, με τις πορτοκαλί μπλούζες, που είναι παντού περιμένοντας να βοηθήσουν όσους φτάνουν για να παρακολουθήσουν το συνέδριο. Α, και οι εθελοντές δεν είναι όπως συχνά γίνεται στην Ελλάδα, "οι πιτσιρικάδες". Οι ηλικίες τους περιλαμβάνουν από έφηβους μέχρι παπούδες και γιαγιάδες.



Αυτό που με έκανε εμένα να αισθανθώ "εδώ είμαστε" ήταν ένας τύπος με τον οποίο διασταυρωθήκαμε, καθώς εγώ έσερνα την βαλίτσα μου και πήγαινα βιαστικός προς τα λεωφορεία, ο οποίος βλέποντας την μπλούζα μου που έλεγε /* no comment */ μου έδωσε ένα φυλλάδιο λέγοντας στα αγγλικά "α, για τους bloggers" -το φυλλάδιο είναι για το freespeech.org. OK βρίσκομαι σε ένα χώρο φορτισμένο πολιτικά, με αρκετή δόση geekiness :-)

η υπόσχεση στους πυρόπληκτους

Ένα χρόνο πριν, όταν μέσα στην προεκλογική περίοδο ο Γιώργος Παπανδρέου είχε ματαιώσει προεκλογικές συγκεντρώσεις και πήγε να δει από κοντά την κατάσταση στις πυρόπληκτες περιοχές της Πελοποννήσου, κάποιοι μίλησαν για "ψηφοθηρία στα αποκαΐδια". Όταν δήλωσε ότι το 30% της προεκλογικής επιχορήγησης του ΠΑΣΟΚ θα διατεθεί για την ανακούφιση των περιοχών αυτών και πάλι κάποιοι μίλησαν για "κοροϊδία"

Χθες, στην επίσκεψή του στις πυρόπληκτες περιοχές ο Γιώργος Παπανδρέου παρέδωσε το ποσό αυτό στον Νομάρχη Ηλείας. Χαίρομαι -οι πράξεις είναι ο μόνος τρόπος να δείξουμε ότι δεν είναι ίδιοι όλοι οι πολιτικοί.

και ποιοί είσαστε εσείς να σας δώσουμε λογαριασμό;

Ο Αρ. Παυλίδης, υπουργός της κυβέρνησης Καραμανλή, σε ερώτημα του Συνήγορου του Πολίτη σε καταγγελίες πολιτών για την άγονη γραμμή (σε ερώτημα που τέθηκε το 2006), λέει ότι "δεν προτίθεται να απαντήσει ευθέως στους ενδιαφερόμενους πολίτες".



Ο υπουργός "δεν-παίρνεις-λογαριασμό-δεν-δίνεις-λογαριασμό" Παυλίδης θεωρεί ότι το να απαντήσει ένας υπουργός στον Συνήγορο του Πολίτη και κατ' επέκταση στους ενδιαφερόμενους πολίτες είναι κάτι που κάνει "όταν έχει όρεξη"! Δεν γουστάρουμε, δεν απαντάμε.

--
Υ.Γ.: Αυτά τα περί "γαλάζιου μετώπου" τα έχουμε ξανακούσει. Θέλω δήλωση του βουλευτή ΝΔ Κουκοδήμου για το θέμα!

DNC 08: διαπίστευση των bloggers

Στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ που έγινε τον Μάρτιο, κλήθηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα bloggers που διαπιστεύτηκαν ώστε να καλύψουν τις διαδικασίες όπως και οι δημοσιογράφοι. Η οργάνωση της συγκεκριμένης διαδικασίας ήταν για εμένα κάτι δύσκολο, στο οποίο θεωρούσα ότι θα κάνω λάθη, με δεδομένο όχι μόνο ότι ήταν η πρώτη φορά που έγινε κάτι τέτοιο, αλλά και ότι η ελληνική blog-όσφαιρα (και περισσότερο η πολιτική) είναι ακόμη στα πρώτα της βήματα και δεν έχει ακόμη αποκτήσει μία ξεκάθαρη δομή.

Τελικά, τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ πιο εύκολα, αφού όσοι εκδήλωσαν ενδιαφέρον (και είχαν blog...) διαπιστεύθηκαν και γενικά νομίζω ότι η διαδικασία κύλησε χωρίς προβλήματα. Είχα όμως γράψει τότε ότι "Την επόμενη φορά, φοβάμαι ότι η συγκεκριμένη διαδικασία θα πρέπει να περιλαμβάνει κάποια κριτήρια επιλογής, κάτι που δεν είναι εύκολο. Είναι λογικό να αναμένει κανείς (με δεδομένο ότι είμαστε ακόμη στην αρχή σε θέματα internet στην Ελλάδα) ότι την επόμενη φορά θα υπάρχουν 50, 100 ή περισσότεροι ενδιαφερόμενοι, που και μόνο για χωροταξικούς λόγους θα είναι δύσκολο να είναι όλοι παρατηρητές. Πώς μπορεί κανείς να επιλέξει με αντικειμενικό τρόπο ανάμεσά τους;"

Οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ έχουν βέβαια πολύ μεγαλύτερη εμπειρία από παρόμοια θέματα και η αμερικανική πολιτική blog-όσφαιρα μετράει αρκετά χρόνια ύπαρξης [1], οπότε σκέφτηκα να δω την διαδικασία που ακολούθησαν σχετικά με την παρουσία των bloggers στο επερχόμενο DNC08.

Καταρχήν οι σχετικές πληροφορίες στο site του DNC, βρίσκονται κάτω από την κατηγορία Press -θεωρούν τα blogs άλλο ένα μέσο ενημέρωσης.

Τους bloggers τους χωρίζουν σε δύο κατηγορίες, κάτι που φαντάζομαι ότι σχετίζεται και με το εκλογικό σύστημα, αλλά και την γεωγραφική έκταση των ΗΠΑ και έχουν δύο "pools". Το ένα είναι οι state bloggers που ασχολούνται με μία συγκεκριμένη πολιτεία και το άλλο είναι οι "γενικοί" bloggers που γράφουν είτε γενικά για πολιτική (χωρίς να εστιάζουν σε μία πολιτεία) είτε γράφουν για άλλα θέματα, αλλά ασχολούνται και με την πολιτική.

Ενδιαφέρον έχουν τα κριτήρια που βάζουν, όχι για να επιλεχθεί κάποιος, αλλά για να εξαιταστεί η αίτησή του:
- το blog πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον για 6 μήνες.
- πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 120 post σχετικά με την πολιτική
- να σταλλούν στοιχεία σχετικά με την επισκεψιμότητα, αλλά και το technorati rank.
- οι bloggers μπορούν να στείλουν παραδείγματα από posts που κάνουν το blog τους να ξεχωρίζει.

Αξίζει να σημειωθεί ακόμη, ότι δεν διαπιστεύονται άτομα, αλλά blogs -αν και στην σχετική αίτηση ζητάνε τα στοιχεία (όνομα, διεύθυνση, τηλέφωνο, email) όλων των ατόμων που το κάθε blog θα στείλει.

Μεγάλη εντύπωση μου έκανε ότι δεν αναφέρεται η διαδικασία που θα ακολουθηθεί για την επιλογή. Αυτό ίσως σε εμάς να μοιάζει λίγο ύποπτο, αλλά (αν είναι έτσι) το καταλαβαίνω. Αν οι διοργανωτές θέλουν να πετύχουν το καλύτερο αποτέλεσμα, τα πολύ αυστηρά κριτήρια δεν βοηθάνε. Σκέφτομαι διάφορες περιπτώσεις, όπως
- μπορεί να υπάρχει ένα blog που έχει μία πολιτική τοποθέτηση που θα δημιουργήσει περισσότερο κακό παρά καλό
- κάποιο άλλο που δεν είναι πολύ δημοφιλές αλλά έχει επιρροή σε ένα σημαντικό και ευαίσθητο κοινό
- απλά να θέλεις κάποιους συγκεκριμένους bloggers μαζί με τους άλλους διότι θα τους βοηθήσουν
- αντίθετα, να μην θέλεις κάποιον συγκεκριμένο διότι ξέρεις ότι η συμπεριφορά του θα δημιουργήσει προβλήματα σε όλους τους άλλους
- ειδικά στην περίπτωση των ΗΠΑ μπορεί κάποιες πολιτείες να θεωρούνται πιο κρίσιμες από άλλες κ.λ.

Δεν μπορείς να βάλεις απλά 1-2 κριτήρια και να επιλέξεις μόνο με αυτά. Θα περιμένω βέβαια, να ακούσω από κοντά και τις απόψεις των bloggers για να σχηματίσω καλύτερη άποψη για την διαδικασία.

Για το τί γίνεται στον χώρο του Συνεδρίου και πώς θα είναι η οργάνωση σε ό,τι αφορά τους bloggers, προτιμώ να μην μεταφέρω αυτά που διαβάζω, αλλά να τα δω από κοντά και να μεταφέρω μία πιο αξιόπιστη εικόνα.

Και βέβαια, τα παραπάνω δεν τα γράφω ως παράδειγμα προς μίμηση, αφού έτσι κι αλλιώς υπάρχουν σημαντικές διαφορές εδώ, αλλά ως τροφή για σκέψη, προβληματισμό και συζήτηση -τα οποία περιμένω στα σχόλια ή στα blogs σας :-)

--
[1] και μόνο το γεγονός ότι η Google θα έχει ένα χώρο γύρω στα 1000 τετραγωνικά για τους bloggers κάτι δείχνει...

DNC 08 - θα είμαι εκεί!

Το DNC 08 (Democratic National Convention, το Συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος στις ΗΠΑ), θα γίνει 25-28 Αυγούστου στο Denver του Colorado. Στο Συνέδριο, το κόμμα των Δημοκρατικών θα αναδείξει επίσημα τον υποψήφιο Πρόεδρο, που θα είναι βέβαια ο Barack Obama και τον υποψήφιο Αντιπρόεδρό του.

Ο Obama έχει ανακοινώσει ότι θα αποδεχθεί το επίσημο χρίσμα, σε ένα ανοικτό event, μπροστά σε περισσότερους από 75,000 παρευρισκόμενους -ίσως να είναι μία ιστορική στιγμή.

Με την βοήθεια του John Aravosis κατάφερα τελικά να έχω διαπίστευση ως blogger και θα τα παρακολουθήσω όλα αυτά από κοντά και βέβαια θα κάνω ό,τι μπορώ να σας μεταφέρω εντυπώσεις και νέα, με άρθρα, φωτογραφίες κ.λ. Αφού βρίσκομαι εκεί ως blogger περιμένω ότι θα γνωρίσω από κοντά και άλλους bloggers που θα καλύπτουν το DNC08, που φαντάζομαι ότι θα έχουν ενδιαφέροντα πράγματα να μου πουν.

Πετάω Παρασκευή ξημερώματα, ελπίζω από Παρασκευή βράδυ να έχω "υλικό" :-)

Διόρθωση: τελικά πετάω Σάββατο πρωί.

Πράσινη ανάπτυξη

Ένα από τα κύρια συνθήματα του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια είναι η "πράσινη ανάπτυξη". Είναι μία από τις ιδέες, έννοιες που εμένα με γοητεύουν πολύ. Θα μου πείτε, σιγά το νέο, τα οικολογικά κινήματα μιλάνε για την προστασία του περιβάλλοντος εδώ και 10ετίες.

Υπάρχει όμως μία σημαντική διαφορά. Η προστασία του περιβάλλοντος παλιότερα παρουσιαζόταν σαν υποχρέωση, ανάγκη, ένας συμβιβασμός που πρέπει να κάνουμε ώστε να προστατέψουμε το περιβάλλον ώστε "να μην καταστραφεί ο πλανήτης". Η "πράσινη ανάπτυξη" προσθέτει ότι η προστασία του περιβάλλοντος μπορεί να γίνει πηγή πλούτου και ανάπτυξης.

Πολλοί θεωρούν ότι οι περιορισμοί που θέτουν οι πολιτικές προστασίας του περιβάλλοντος αποτελούν εμπόδιο στην ανάπτυξη της βιομηχανίας ή της τεχνολογίας -μερικές φορές, ότι συνεπάγονται ακόμη και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μας. Δεν είναι όμως έτσι. Οι περιορισμοί που επιβάλλονται μπορούν να γίνουν αιτία καινοτομίας και ανάπτυξης νέων τεχνολογιών και γνώσης.

Από τα αγαπημένα μου παραδείγματα είναι... η Formula1 :-) Είναι απίστευτο πόσοι περιορισμοί υπάρχουν στο συγκεκριμένο άθλημα (θα περίμενε κάποιος που δεν ασχολείται με το θέμα ότι υπάρχει περιορισμός στα κυβικά των μηχανών;), περιορισμοί που τελικά αναγκάζουν τους κατασκευαστές να καινοτομούν, αντί απλά να "μεγαλώνουν" τις προδιαγραφές των αυτοκινήτων που αγωνίζονται.

Η "πράσινη ανάπτυξη" βάζοντας περιορισμούς που αποσκοπούν στην προστασία του περιβάλλοντος, περιορίζει σε ένα βαθμό την "οικονομική" αξία των φυσικών πόρων. Μπορεί να έχεις δάση, αλλά δεν μπορείς να τα κόβεις αλόγιστα για ξυλεία. Μπορεί να έχεις κοιτάσματα μετάλλων στο υπέδαφος, αλλά η εξόρυξή τους θα πρέπει να γίνει με διαδικασίες που δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον. Μπορεί να έχεις όμορφες τοποθεσίες που προσφέρονται για τουρισμό, αλλά δεν μπορείς να χτίσεις μεγάλα ξενοδοχεία ή ακόμη και μικρά, αν δεν υπάρχουν οι υποδομές για την διαχείριση των αποβλήτων.

Αυτό δεν σημαίνει όμως μειωμένη ανάπτυξη. Αντίθετα σημαίνει ότι αυξάνεται η αξία του ανθρώπινου δυναμικού και της γνώσης, με την ευρύτερη έννοια. Σημαίνει ότι το κέρδος και η αξία των προϊόντων που προσφέρουμε θα εξαρτώνται σε μεγαλύτερο βαθμό από τους ανθρώπους. Άνθρωποι πιο μορφωμένοι, πιο πολύπλευροι που θα προσθέτουν στα προϊόντα τεχνολογία, καινοτομία, design, εξυπηρέτηση, ποιότητα.

Αυτός είναι και ο λόγος που η "πράσινη ανάπτυξη" δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από την μόρφωση, την εκπαίδευση, τις τέχνες, την ιστορία, τις τηλεπικοινωνίες, την τεχνολογία και την επιστήμη. Αυτός είναι και ο λόγος που ο πλούτος που παράγεται από ένα τέτοιο μοντέλο "πράσινης ανάπτυξης" διανέμεται πιο ομοιόμορφα στους πολίτες -το σημαντικότερο κεφάλαιο είναι πλέον η γνώση και οι ικανότητες των εργαζομένων, ανεξάρτητα αν είναι επιστήμονες, ερευνητές, υπάλληλοι γραφείου, μάγειρες, επιχειρηματίες ή γεωργοί.

η αλλαγή που μπορεί να φέρει ο Obama

Το ξέρω ότι έχω δώσει πολλές φορές την εντύπωση ότι για κάποιο λόγο δεν πολυσυμπαθώ τον Obama, κάτι που δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα. Απλά η "Obama-mania" μερικές φορές μου θυμίζει σκηνή από το "The life of Brian".



Αντίθετα, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο το σημερινό post του Dave Winer, "ο Obama σημαίνει αλλαγή και ορίστε ο λόγος" στο οποίο αναφέρει (ακολουθεί δική μου, πολύ ελεύθερη μετάφραση):

"Αντί για ένα πρόεδρο-καομπόι, που βασίζεται στο "ένστικτό" του, θα έχουμε ένα πρόεδρο που θα μαθαίνει και θα ξέρει να επιλέγει αυτούς που τον συμβουλεύουν. Αυτή είναι η αλλαγή που θα φέρει ο Obama στην Ουάσινγκτον. Για τα υπόλοιπα, αν νομίζετε ότι ξαφνικά, από την μία μέρα στην άλλη η Ουάσινγκτον θα αρχίσει να λειτουργεί εντελώς διαφορετικά, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε αν αυτό θα ήταν επιθυμητό, αλλά δεν θα υπήρχαν και πολλά να πούμε για το αν είναι εφικτό -δεν είναι.
[...]
Και με την ευκαιρία, όταν ο Bush 'συμπεριφέρεται απερίσκεπτα', στην πραγματικότητα μάλλον κάνει αυτό που του έχουν υπαγορεύσει οι εταιρείες πετρελαίου και η αμυντική βιομηχανία."

Ο Winer, στην συνέχεια του άρθρου του αναφέρεται στο πώς ο Obama δεν έχει να λογοδοτήσει στους ίδιους ανθρώπους που λογοδοτεί ο Bush. Ο Bush είναι μέρος και εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων πετρελαϊκών και της "αμυντικής" βιομηχανίας. Αντίθετα, θεωρεί ότι ο Obama μπορεί να απαγκιστρώσει σε μεγάλο βαθμό την Ουάσιγκτον από αυτά τα συμφέροντα.

Αυτά είναι και για εμένα τα πιο σημαντικά στοιχεία του Obama. Ο συγκεκριμένος υποψήφιος, δεν είναι μεσσίας. Αλλά μπορεί να είναι το αντίδοτο στο έλλειμμα δημοκρατίας που φαίνεται να υπάρχει αυτή την στιγμή στις ΗΠΑ, στον περιορισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην ανεξέλεγκτη δράση του κρατικού μηχανισμού και των μυστικών υπηρεσιών και την αδιαφάνεια, στην οικονομική πολιτική σε ομοσπονδιακό επίπεδο που είναι προσανατολισμένη στο να ευνοεί το πολύ μεγάλο κεφάλαιο.

Από αυτή την άποψη, οι συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές του Obama δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία. Μπορεί κάποιες να είναι καλές, καλύτερες ή χειρότερες από ό,τι θα ήθελαν υποστηρικτές του όπως ο Winer. Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι ελπίζουν (και μαζί τους και εγώ, αφού η πολιτική της υπερδύναμης επηρεάζει όλο τον πλανήτη), ότι θα αποκτήσουν και πάλι λόγο στο πώς διαμορφώνονται.

Τελικά, γιατί έγιναν εκλογές το 2007;

Οι πρόωρες εκλογές έγιναν πέρυσι με δικαιολογία... "την ψήφιση του κρίσιμου Προϋπολογισμού"...

Ποιό είναι το αποτέλεσμα ένα χρόνο μετά;

Γεωργία

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι χαίρονται που μία χώρα σαν την Ρωσία του Πούτιν, έχει πλέον ένα παραπάνω λόγο στην Γεωργία. Τί καλό μπορεί να προκύψει από τις πρόσφατες εξελίξεις για αυτή την χώρα;

Θα μου πείτε, η Αμερική του Μπους είναι καλύτερη; Ναι -και αυτό είναι το πιο τρομακτικό.

το κόστος της διαφθοράς και του κουκουλώματος (για μία ακόμη φορά)

Έχω γράψει αρκετές φορές ότι η διαφθορά κοστίζει και δεν είναι ένα απλό θέμα "μεταξύ λίγων".

Πέρα από τα "δομικά" προβλήματα που δημιουργεί η διαφθορά, όπως το ότι κάνει την Ελλάδα ένα περιβάλλον αφιλόξενο για επιχειρηματική δραστηριότητα, ότι ο πολίτης δεν αισθάνεται σίγουρος ότι θα δικαιωθεί όταν αδικείται κ.λ., η διαφθορά επηρρεάζει άμεσα την καθημερινότητά μας. Άλλες φορές το κόστος είναι χρόνος και ταλαιπωρία και άλλες οικονομικό.

Οι πιο τυχεροί από εμάς πήγαμε αυτές τις μέρες διακοπές, αρκετοί πήγαμε στον προορισμό μας με πλοίο. Φαντάζομαι ότι από κανένα δεν πέρασε απαρατήρητο το γεγονός ότι οι τιμές των εισιτηρίων προσεγγίζουν σε πολλές περιπτώσεις τιμές αεροπλάνου! Πράγμα πολύ περίεργο αφού από την μία και τα αεροπλάνα καίνε καύσιμα (η συνηθισμένη δικαιολογία-καραμέλα για όλες τις αυξήσεις τον τελευταίο χρόνο) και από την άλλη, θεωρητικά οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες είναι ένας πολύ πιο ανταγωνιστικός κλάδος, με περισσότερες εταιρείες να ανταγωνίζονται, άρα τα περιθώρια κέρδους θα έπρεπε να είναι πιο συμπιεσμένα.

Το "παράδοξο" δεν μπορεί να μην σχετίζεται με τις επώνυμες καταγγελίες για χρηματισμό του υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας, Αρ. Παυλίδη. Πάντα είμαι προσεκτικός και σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να προκαταλάβω την δικαιοσύνη. Βλέπω όμως τα γεγονότα (περισσότερες λεπτομέρειες εδώ, από όπου είναι και η φωτογραφία):

- ένας επιχειρηματίας καταγγέλλει επώνυμα ότι ο Υπουργός, μέσω συνεργάτη του, του ζητούσε μίζα.
- επί 14 μήνες η υπόθεση έχει "παγώσει".
- αν και ο εισαγγελέας έχει ζητήσει από την Βουλή την άρση της βουλευτικής ασυλίας του κ. Παυλίδη, το αίτημά του κάπου... "χάθηκε" (εκτός και αν πιστεύει κανείς ότι ανακοινώθηκε η υπόθεση στην Βουλή και ΟΛΑ τα κόμματα της αντιπολίτευσης αποφάσισαν ότι δεν έχει κανένα ενδιαφέρον)
- ο δήμαρχος Τήλου έχει ενημερώσει το γραφείο του Πρωθυπουργού για "εγκληματική μεροληπτικότητα" για τον τρόπο που μοιράζονται τα κονδύλια των άγονων γραμμών από το 2005, αλλά οι καταγγελίες του έχουν αγνοηθεί.

Δεν ξέρω ποιος τα παίρνει, αν τα παίρνει, πώς τα παίρνει.

Αλλά βλέπω ότι υπάρχει ένα κλίμα διαφθοράς και αδιαφάνειας. Ένα κλίμα συγκάλυψης, κουκουλώματος και σιωπής. Ακόμη και αν δεν υπάρχει χρηματισμός, η στάση του Υπουργού, αλλά και του Πρωθυπουργικού γραφείου, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για να ευδοκιμήσει η διαφθορά: αδιαφάνεια, υποθέσεις που εκκρεμούν επί μήνες, φήμες για χρηματισμό πολιτικών στελεχών που έχουν αξιώματα στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Σίγουρα κάποιοι φοβούνται και κάποιοι εκβιάζουν.

Είναι μετά παράδοξο το ότι η αγορά της ακτοπλοΐας δεν είναι ανταγωνιστική;