Συνέντευξη Παπανδρέου, 29/10/2007

Η συνέντευξη του Γιώργου Παπανδρέου στον Γιάννη Πολίτη, στην ΝΕΤ, την Δευτέρα 29/10/2007.

πόσοι θα ψηφίσουν τελικά;

Ακούω διάφορους να κάνουν εκτιμήσεις για τον αριθμό των μελών και φίλων που θα ψηφίσουν για την εκκλογή προέδρου του ΠΑΣΟΚ στις 11/11. Μερικοί "βάζουν τον πήχη" στο 1.000.000+, άλλοι λένε για περισσότερους.

Προσωπικά, δεν είμαι και τόσο αισιόδοξος για την συμμετοχή -μακάρι να διαψευστώ.

Ειδικά οι πιο πολιτικά ενεργοί πολίτες, αυτοί που συμμετέχουν στα πολιτικά τεκτενόμενα, θεωρώ ότι εδώ και πολλές μέρες έχουν "κουραστεί". Μιλάω για όλους αυτούς που παρακολούθησαν προσεκτικά την προεκλογική περίοδο, ίσως να συμμετείχαν σε αυτή μέσα από κάποιο κόμμα και τέλος πάντων είναι αυτοί που έκαναν με φίλους και γνωστούς ατελέιωτες συζητήσεις για τα πολιτικά από τις 16/8...

Το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο κόμμα στην Ελλάδα που έχει μία τόσο ανοικτή διαδικασία για ένα τόσο σημαντικό θέμα.

Από μία άποψη η συμμετοχή στην διαδικασία αυτή είναι στοίχημα για τους ίδιους τους πολίτες που συχνά (δικαιολογημένα) διαμαρτύρονται ότι η πολιτική γίνεται ερήμην τους: θέλουν να συμμετέχουν όταν τους δίνεται η δυνατότητα; (ναι, κανείς δεν είπε ότι η συμμετοχή είναι πάντα κάτι ευχάριστο, μπορεί να χρειαστεί να δώσεις σε αυτή χρόνο που ίσως να έκανες κάτι πιο διασκεδαστικό.)

Από την άλλη είναι ένα στοίχημα προς τους τρεις υποψήφιους: πόσο κόσμο μπορούν να κινητοποίησουν;

είναι εύκολο να λές...

Ο Βενιζέλος όταν ξεκίνησε την "κούρσα" για την υποψηφιότητά για την θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, έκανε μία κίνηση προσέγγισης στους bloggers: ανακοίνωσε ότι θα διοργανώσει μία συνάντηση με όσους bloggers ενδιαφέρονται τις τελευταίες μέρες του Οκτωβρίου. Ο τρόπος που έδειχνε να διοργανώνεται κάτι τέτοιο δεν με ενθουσίασε: να στείλεις mail λέει, να πάρεις κωδικό, αυτό τον κωδικό θα τον δείξεις στην είσοδο του μέρους που θα γίνει η συνάντηση -μεταξύ άλλων, αυτό σημαίνει ότι η εκδήλωση ΔΕΝ είναι δημόσια εκδήλωση, άρα δεν ξέρω αν θα έχουμε την δυνατότητα για φωτογραφίες, ηχογράφιση και video... Η μέρα και ο τόπος αδιευκρίνιστα, θα λάβουν οι ενδιαφερόμενοι λέει ενημέρωση μέσω mail. Πρέπει να έχεις δικό σου blog, αλλά και αν δεν έχεις, ίσως να μπορέσεις και εσύ να συμμετέχεις, αν υπάρχει χώρος.

(Παρένθεση σχετική-άσχετη με το συγκεκριμένο: ξαφνικά όλοι ανακαλύψανε τα social media και προσπαθώντας να τα πλησιάσουν, σκέφτονται με τους "συμβατικούς" τρόπους. Σου λέει, ποίος ελέγχει αυτό το Μέσο; Ο blogger. Ε, με αυτόν θα μιλήσουμε. Λες και αυτός που γράφει σχόλια επί σχολίων, επειδή δεν έχει μία δική του διεύθυνση, είναι λιγότερο σημαντικός. Αν θέλετε την δική μου άποψη-συμβουλή, η αξία ενός blog είναι συχνά μοιρασμένη εξίσου μεταξύ αρθρογράφων και σχολιαστών -οι οποίοι, αν θέλετε να μπείτε σε αυτή την λογική "εξουσίας" και "δύναμης" είναι απλά εν δυνάμη bloggers. Κλείνει παρένθεση)

Έχω δηλώσει από αυτό το blog ότι ο Βενιζέλος όχι μόνο δεν με εμπνέει καθόλου, αλλά και η "νομική" θεώρηση που αισθάνομαι ότι έχει για τα πάντα (και για την πολιτική) είναι πολύ μακρυά από τον τρόπο σκέψης μου. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία: δήλωσα ενδιαφέρον, ήθελα και εγώ να είμαι στην συνάντηση, γιατί να μην τον ακούσω από κοντά και μάλλιστα να θέσω και τις δικές μου ερωτήσεις;

Όμως, ο Οκτώβρης τελειώνει και δεν έχω λάβει ούτε τον "μαγικό κωδικό" ούτε έστω κάποια ενημέρωση. Εκτός και αν ο Βενιζέλος έχει σκοπό να μας πεί την Δευτέρα ότι σε 1-2 μέρες θα γίνει η συνάντηση κάτι θα αποκλείσει όλους όσους θα μένουν σε κάποια άλλη πόλη (ρε, λες να έχει σκοπό να την κάνει Θεσσαλονίκη με ενημέρωση 1 μέρα πριν;) ή απλά δεν έχουν όλα τα απογεύματά τους κενά.

Ή μήπως απλά δεν θα γίνει;

Και μια και του αρέσει να λέει ότι είναι blogger, πότε θα γράψει στο blog του; Με εξαίρεση κάτι (ας τα πούμε νερόβραστα) άρθρα για το Blog Action Day και 1-2 copy-paste δηλώσεων που έχουν γίνει σε άλλα μέσα, δεν βλέπω να έχει γράψει τίποτα εδώ και ένα μήνα! (εκτός και αν δεν θεωρεί ότι έχει γίνει κάτι άξιο λόγου τον τελευταίο μήνα για το οποίο θα μπορούσε να γράψει).

Βενιζέλος και Άρθρο 16

Με κάποιο περίεργο τρόπο ο Βενιζέλος έχει καταφέρει να περάσει στην κοινή γνώμη (ή ίσως δεν το έχει κάνει αυτός και απλά να έχει περάσει έτσι) ότι "ήταν πάντα εναντίον την αναθεώρησης του Άρθρου 16 και των μη κρατικών πανεπιστημίων". Ο Αλέκος γράφει ένα άρθρο που ασχολείται ακριβώς με αυτό το θέμα.

Εγώ αντιγράφω, το απόσπασμα από συνέντευξη του Βενιζέλου στο ΒΗΜΑ στις 31/12/2005:

Θα μπορούσαμε επίσης να προσθέσουμε και μια διάταξη που θα προβλέπει τη δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών αλλά και μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων στα οποία θα είναι αξιοκρατική η εισαγωγή των φοιτητών και όχι με κριτήριο το εισόδημά τους και την ικανότητα καταβολής διδάκτρων. Κατά τη γνώμη μου και σήμερα είναι εφικτό κάτι τέτοιο, αλλά προκειμένου να αποφύγουμε μια κατάσταση ανοργάνωτης παρουσίας και λειτουργίας πολλών και ξένων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μπορούμε και πρέπει να το τακτοποιήσουμε και ρητώς. "

Με την συγκεκριμένη θέση, αν ακόμη την υπερασπίζεται ο Βενιζέλος, εγώ συμφωνώ -αλλά νομίζω ότι έχει αλλάξει στάση στο θέμα τώρα.

Μίμης Ανδρουλάκης: Μεγάλο Στοίχημα - Τελευταία Ευκαιρία!

Ο Μίμης Ανδρουλάκης δημοσιεύει σήμερα ένα από τα πιο πολιτικά κείμενα των τελευταίων ημερών.

Το κείμενο είναι λίγο μεγάλο για blog post, αλλά αξίζει να το διαβάσει όποιος θέλει να δεί μία ουσιαστική κριτική και προτάσεις για το ΠΑΣΟΚ.

Για τους τεμπέληδες, που βαριούνται να διαβάσουν, παραθέτω ορισμένα αποσπάσματα που ξεχώρισα (με την ελπίδα η επιλογή να μην δίνει άλλο νόημα από αυτό του αρχικού κειμένου):

Ο Γιώργος είναι πολύ πιθανόν, το πιθανότερο, να είναι Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και έτσι αντικειμενικά κινδυνεύουμε να παγιωθεί de facto στην κοινωνία η άποψη ότι «δεν κερδίζει» το ΠΑΣΟΚ, οπότε η πρόβλεψή τους θα λειτουργήσει ως αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία. [...] έδειξε αποφασιστικότητα, συσπείρωσε τον κεντρικό κορμό του ιστορικού ρεύματος του ΠΑΣΟΚ, γύρισε το παιχνίδι κι αν καταφέρει, όπως ισχυρίζονται πολλοί φίλοι bloggers, να κερδίσει ένα superstar όπως το Βενιζέλο, τότε βάσιμα το «φάγωμα» του Καραμανλή θα είναι απλό breakfast.

[τα σφάλματα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ επί προεδρίας Γιώργου Παπανδρέου] είναι αρκετά αλλά η μητέρα όλων των λαθών έχει τίτλο: «συντήρηση του status quo».

ο πολιτικός μας λόγος δεν είχε προτεραιότητες, [...] εγκλωβίστηκε σ’ ένα φθοροποιό πιγκ – πογκ με την κυβέρνηση – «επί των ημερών μας, επί των ημερών σας» που δημιούργησε την εντύπωση της εξομοίωσης των αντιπάλων - αφέθηκε σε ανώριμες συνταγματολογικές επινοήσεις μακριά από τις προτεραιότητες ενός λαϊκού σοσιαλιστικού κόμματος, άφηνε την κυβέρνηση να διαμορφώνει τη δική μας ατζέντα, κατέληξε σ’ ένα μονότονο καταγγελτικό λόγο δίχως θετικές πρωτοβουλίες και προτάσεις που θα μας συνέδεαν με πραγματικά κοινωνικά κινήματα και θα έδιναν συγκεκριμένη απάντηση σε συγκεκριμένες κοινωνικές ανάγκες.

Πρώτος ο «νικητής» θα πρέπει να επαναφέρει αυστηρά στην «τάξη» τους υποτιθέμενους «δικούς» του.

Υπάρχουν πολλοί καπιταλισμοί. Στην Ελλάδα για μια σειρά ιστορικούς και διαρθρωτικούς λόγους αλλά και με ευθύνη των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας διαμορφώθηκε ένα ιδιόμορφο μίγμα κρατικού – ολιγαρχικού καπιταλισμού στηριγμένου σε προνομιακούς δεσμούς με την κρατική χρηματοδότηση, σε συνθήκες σχετικά μειωμένου ανταγωνισμού, ο οποίος περιορίζει ασφυκτικά το ζωτικό χώρο για ένα πιο ανταγωνιστικό, ανοιχτό καπιταλισμό στηριγμένο στην ανερχόμενη καινοτομική επιχειρηματικότητα ιδιαίτερα τη μικρή και μεσαία.

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να υπερβεί σταδιακά παγιοποιημένες συμμαχίες, στις οποίες σ’ ένα βαθμό εμπλέκεται το πολιτικό σύστημα και τα ισχυρά ΜΜΕ, που συντηρούν αυτό το status quo στην οικονομία, να οικοδομήσει νέες κοινωνικές συμμαχίες ανάμεσα στα ανερχόμενα δυναμικά στρώματα και στον «πολυσθενή» κόσμο της εργασίας για να πετύχει σταδιακά τη μεταβολή των ισορροπιών στον ελληνικό καπιταλισμό, το σπάσιμο των κλειστών καταστάσεων, το άνοιγμα στον ανταγωνισμό και βέβαια τη θεμελίωση ενός Νέου Κοινωνικού Συμβολαίου.

Το ΠΑΣΟΚ, η ευρύτερη Αριστερά και τα κινήματα αν συνεχίζουν να στηρίζουν το status quo, το «να μην αλλάξει τίποτα», την αντιμεταρρύθμιση, μοιραία θα είναι συνένοχοι σ’ αυτή την αργή βύθιση του δημόσιου τομέα και του κοινωνικού κράτους.

G700: Αναγνώριση Κολεγίων

Το G700 έχει ένα ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο Αναγνώριση Κολεγίων.

Εγώ θα ήθελα να συμπληρώσω ότι είναι πραγματικά κρίμα να συζητάμε το θέμα της Παιδείας μόνο από την πλευρά "μη κρατικά ιδρύματα: ΝΑΙ/ΟΧΙ". Πρέπει να μιλήσουμε για το πώς σχετίζονται η παιδεία και τα εργασιακά δικαιώματα, το κόστος των σπουδών, τους κανόνες και το πλαίσιο λειτουργίας των (υπαρκτών) ιδιωτικών ιδρυμάτων. Και βέβαια, τον ρόλο και την αναβάθμιση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, πού είναι κατά την γνώμη μου πολύ πιο σημαντικό θέμα.

Θα γίνει ποτέ ουσιαστική συζήτηση;

Ομιλία Γιώργου Παπανδρέου στην Λάρισα

Δεν μπόρεσα να ακολουθήσω στην Λάρισα, αλλά βλέπω ότι η ομιλία του Παπανδρέου έχει ανέβει στο papandreou.gr (εκεί θα βρείτε και την απομαγνητοφώνηση)

ετεροπροσδιορισμός

Ετεροπροσδιορισμός είναι να ορίζεσαι με βάση τον άλλο. Τελευταία (;) δείχνει να έχει μεγάλη πέραση στην πολιτική ζωή. Η Ν.Δ. αντικρούει (παλιότερα, τώρα δεν ασχολείται κανείς) τις κατηγορίες για το σκάνδαλο των ομολόγων με το επιχείρημα "ναι, αλλά το ΠΑΣΟΚ έφταιγε για το Χρηματιστήριο". Τώρα κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ θέτουν ως σημαντικό κριτήριο για την επιλογή αρχηγού το "ποιός θα κερδίσει τον Καραμανλή".

Νομίζω ότι σε ένα πολιτικό σύστημα που έχει χάσει την αξιοπιστία του, το χειρότερο που μπορεί να κάνει είναι να προσδιορίζεται ο ένας με βάση τον άλλο. Συνεχίστε έτσι και κάθε ελπίδα να εμπνεύσετε όλους αυτούς που σας αμφισβητούν είναι καταδικασμένη.

Η αλήθεια είναι ότι από πλευράς τακτικής, η προσέγγιση αυτή δεν είναι κακή, μερικές φορές αποδίδει. Αλλά, ακόμη και τότε, όταν προσδιορίζεσαι με βάση τον αντίπαλό σου, έχεις ένα πρόβλημα: τον ορίζεις ως μέτρο.

Είναι ο Καραμανλής το μέτρο του ΠΑΣΟΚ;

Ελπίζω όχι!

:-) :-) :-)

ΟΚ, το θέμα είναι σοβαρό, ουσιαστικό, πολιτικό και όλα τα σχετικά. Αλλά για αυτό τον λόγο ακριβώς, προσφέρεται για σάτιρα!



Πολύ καλό! :-)

Ομιλία Γιώργου Παπανδρέου στο Σπόρτινγκ

Η ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου, χθές, 17/10/2007 στο Σπόρτινγκ.

Ron Paul

Ο Ron Paul είναι ένας από τους Ρεπουμπλικάνους υποψήφιους που έχω την αίσθηση ότι χρησιμοποιεί τα social media πολύ καλύτερα από οτι μας έχουν συνηθίσει οι Ρεπουμπλικάνοι. Κρατήστε το όνομα και παρακολουθήστε την καμπάνια του. Δείτε έξυπνες αναφορές στο TUAW και στο Daily Source Code -χωρίς να είναι "στημένες" απαραίτητα, κάτι έχει κάνει για να λένε για αυτόν και όχι για τους άλλους.

Στοιχειώδη μαθήματα πολιτικής από τον Μίμη Ανδρουλάκη

Ο Μίμης μοιράζεται μαζί μας στοιχειώδη 'μαθήματα πολιτικής' με αφορμή τα σχόλιά των αναγνωστών του για την κίνηση Βενιζέλου.

Η ανοιχτή και φιλική συζήτηση μπορεί να συμβάλει σ' αυτό που είναι επείγον: η κάθαρσις με την αρχαιοελληνική έννοια η οποία θα αποβάλει τις τοξίνες που έχουν συσσωρευτεί στο σώμα του κόμματος εδώ και χρόνια.

τοπική υποστήριξη Γ.Α.Π.

Αρχίζω να διακρίνω μία τάση;

- Λάρισα
- Σέρρες

Υπάρχουν και άλλα;

ο "βρώμικος πόλεμος" των blogs

Γίνεται λέει "βρώμικος πόλεμος blogs στο ΠΑΣΟΚ". Πολύ βολικό. Καταρχήν γκρινιάζουν και διαμαρτύρονται για κάτι που δεν καταλαβαίνει ο κόσμος, οπότε είναι δύσκολο να έχεις αντίλογο. (Και αυτοί που ξέρουν, πάλι δεν καταλαβαίνουν όταν "διαρρέονται" στους δημοσιογράφους εκφράσεις όπως "έστελναν blogspots εναντίον του Βενιζέλου", αλλά τουλάχιστον γελάνε). Δεύτερον, τα παραδοσιακά μέσα λατρεύουν (στην πλειοψηφία τους) να πουν για μία ακόμη φορά ότι "εκεί στα Internet" γίνονται "βρώμικα πράγματα".

Θεωρώ ότι όλοι εμείς που εκφράζουμε επώνυμα την άποψή μας και προσπαθούμε να το κάνουμε με τρόπο αξιοπρεπή, σοβαρό, και προσπαθούμε να κρατήσουμε εκτός από τους εαυτούς μας και αυτούς που σχολιάζουν στα blogs μας σε κάποια πλαίσια πολιτισμένου διαλόγου, έχουμε κάθε λόγο να αισθανόμαστε προσβεβλημένοι από τις διαρροές και τα non-papers που βάλλουν εναντίον μας.

Αν και έχω την εντύπωση ότι και αυτό, όπως και πολλά άλλα, το έχουν αποσύρει ως θέμα τις τελευταίες μέρες, αλλά επειδή είμαι αρκετά σίγουρος ότι μέσα στον επόμενο μήνα, όλο και κάποιος θα το ξαναθυμηθεί (βολεύει σαν θέμα), διαβάστε το πολύ καλό άρθρο του Στέφανου.

Lessig: η διαφθορά στην πολιτική

Χθές είχα την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά τον Lawrence Lessig, τον εμπνευστή και πρωτεργάτη του Creative Commons.

Μεταξύ των άλλων, ο Lessig μίλησε και για την νέα ενασχόλησή του, τον πόλεμο κατά της πολιτικής διαφθοράς. Ο Lessig μιλάει για μία διαφθορά στον χώρο της πολιτικής που δεν εστιάζεται τόσο πολύ στα πρόσωπα, αλλά στο σύστημα: μία "εμπεδωμένη" και "συστηματική" διαφθορά που δεν βασίζεται στο ότι "κάποιοι τα παίρνουν" αλλά στο ότι το σύστημα έχει διαμορφωθεί έτσι ώστε να έχουν πρόσβαση στην πολιτική εξουσία μόνο όσοι διαθέτουν πλούτο.

Αν και μιλάει κυρίως για το αμερικανικό πολιτικό σύστημα, θεωρώ ότι πολλά από αυτά που λέει θα μπορούσαν να περιγράφουν και την κατάσταση στην Ελλάδα. Αξίζει να δείτε την παρακάτω συνέντευξη που έδωσε σήμερα το πρωί, φεύγοντας από Αθήνα και σταματώντας στην Κοπενχάγη.

Συνέντευξη Παπανδρέου

Η συνέντευξη του Γιώργου Παπανδρέου στον Νίκο Χατζηνικολάου (8/10/2007, ALTER)

(Για όσους αναρωτιούνται πού έχω εξαφανιστεί τις τελευταίες μέρες: με έχει χτυπήσει μία ίωση και είμαι με πυρετό κ.λ. Τώρα είμαι καλύτερα, τις επόμενες μέρες θα επανέλθω.)

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι πλέον το φαβορί και θα εκλεγεί και πάλι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Όλες δείχνουν μία σταθερά ανοδική τάση του ποσοστού που υποστηρίζει τον ΓΑΠ και μάλιστα η τελευταία, της Rass, υποστηρίζει ότι:

- Οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ προτιμούν για Πρόεδρο τον Παπανδρέου (44,9%-39,7%)
- Στα ποιοτικά ερωτήματα η διαφορά μεταξύ Παπανδρέου-Βενιζέλου είναι μεγάλη
α) Ο Παπανδρέου εγγυάται την ενότητα του ΠΑΣΟΚ με διαφορά 15,7% από τον Βενιζέλο
β) Ο Παπανδρέου είναι πιο ευαίσθητος κοινωνικά (77,3% ΓΑΠ- 13,9% Βενιζέλος)
γ) Ο Παπανδρέου θεωρείται ηθικά ακέραιος από το 62,3% ενώ ο Βενιζέλος από το 16,4%
δ) Όσον αφορά το περιβάλλον ο Παπανδρέου θεωρείται ότι θα ακολουθήσει πολιτικές για την προστασία του από το 50,7% ενώ ο Βενιζέλος μόνο από το 28,9%
ε) Στην ερώτηση "έχει διεθνή απήχηση στο εξωτερικό" ο Παπανδρέου συγκεντρώνει το 86% ενώ ο Βενιζέλος το 8,8%

Αυτό, για εμένα είναι απλά το πρώτο βήμα. Άλλωστε, έχω πει ότι οι δημοσκοπήσεις πρέπει να είναι απλά ένα εργαλείο και δεν θα πρέπει να βασίζονται σε αυτές οι πολιτικοί.

Το δικό μου θέμα δεν είναι να βγεί και πάλι ο Παπανδρέου επειδή τον θεωρώ πιο συμπαθητικό ή πιο σύγχρονο άνθρωπο από τον Βενιζέλο. Θέλω να βγεί για να κάνει πράξη αυτά που εκφράζει πολιτικά. Θέλω η διαδικασία αυτών των ημερών να αναδείξει τις διαφορές σε πολιτικές και αντιλήψεις, να γίνει αφορμή να ξεφύγει το ΠΑΣΟΚ από τις "στρογγυλεύσεις", να γίνει (έστω και καθυστερημένα) η αντιπαράθεση που θα έπρεπε να έχει γίνει το 2004.

Για εμένα ο Παπανδρέου εκφράζει την ανατροπή σε πολλά θέματα. Το στοίχημά του και όσων συντάσσονται μαζί του δεν πρέπει να είναι να κερδίσει τις εκλογές στις 11/11 αλλά να κάνει πράξη αυτά που ευαγγελίζεται από τις 12/11.