ο Σαχινίδης για τον τον μηχανισμό στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(από τον Κρόγια)

ποια ήταν η εναλλακτική;

Η πολιτική συζήτηση στην χώρα μας έχει συχνά ένα περίεργο χαρακτηριστικό: δεν αναφέρεται στην χώρα μας, αλλά σε μία άλλη, φανταστική χώρα, που βρίσκεται σε ένα φανταστικό σύμπαν.

Σε αυτό το πλαίσιο γίνεται και η κριτική στην (επιτέλους) ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της οικονομίας μας από Ευρωπαϊκή Ένωση και ΔΝΤ. Κριτική που αγνοεί την μόνη βάση με την οποία μπορεί να κριθεί μία επιλογή: τις εναλλακτικές.

Η πραγματικότητα όμως είναι αμείλικτη. Μία χώρα που

- είχε εξαφανιστεί από την παγκόσμια πολιτική σκηνή επί χρόνια
- έδινε συστηματικά ψεύτικα στοιχεία για τα οικονομικά της
- έλεγε στο εξωτερικό και το εσωτερικό ότι το έλλειμμά της για το 2009, θα είναι 6%-8%, για να αποκαλυφθεί τελικά ότι ήταν 13.6-14%
- έχει αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης
- ζει επί δεκαετίες με δανεικά
- χρειάζεται να δανειστεί άμεσα μερικές δεκάδες δις ευρώ για να καλύψει τις ανάγκες της

... δεν έχει πολλές επιλογές.

Ας μας πουν όσοι δεν θέλουν να δανειστούμε από ΕΕ και ΔΝΤ. Τί προτείνουν; Πτώχευση; Είναι κοινωνικά ευαίσθητη αυτή η εναλλακτική; Ή μήπως δανεισμό με κάθε κόστος από τις αγορές, για όσο θα αντέχαμε;

--
Υ.Γ.: Προφανώς δεν αναφέρομαι στην ΝΔ. Οι δηλώσεις του Σαμαρά, ότι η σημερινή κυβέρνηση φταίει για την έλλειψη αξιοπιστίας, δεν επιδέχονται κριτική... Αρκεί να θυμίσω την σοβαρότητα, το ήθος και την εικόνα του πρωθυπουργού των τελευταίων κυβερνήσεων ΝΔ.

"Ζητούμε επισήμως από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, που από κοινού δημιουργήσαμε στην Ε.Ε.".

Μ. Ανδρουλάκης για το φορολογικό

Από το mimisandroulakis.blogspot.com: "Πάγκαλε, όταν ξεπεζέψεις την τίγρη, θα σε φάει" :-)

"Χωρίς παράνομες διαφημιστικές πινακίδες"

Ξεκίνησε την λειτουργία του το site "Χωρίς παράνομες διαφημιστικές πινακίδες". Το site είναι μόνο η δικτυακή πλευρά μίας μεγάλης προσπάθειας να γίνει το προφανές: να απομακρυνθούν οι διαφημιστικές πινακίδες που και επικίνδυνες είναι και περιορίζουν τον ζωτικό χώρο του πολίτη της πόλης.

update: Ήταν σημαντική παράλειψή μου να μην αναφέρω σε αυτό το θέμα τον Μανώλη Ανδριωτάκη. Με τον Μανώλη έχουμε κατά καιρούς τις διαφωνίες μας. Αλλά είναι γεγονός ότι έχει κάνει για το συγκεκριμένο θέμα όσα λίγοι έχουν κάνει, αναδεικνύοντάς το επί χρόνια, όταν ελάχιστοι το θεωρούσαμε αρκετά σημαντικό. Διαβάστε το post του -η στιγμή της δικαίωσης έχει και την δική της αξία, ανεξάρτητα από το θέμα.

επιτέλους κάποιος κάνει κάτι

Είναι γνωστό ότι αν δεν θέλεις να κάνεις κάτι για ένα πρόβλημα, μπορείς απλά να πεις ότι αναζητάς την ιδανική λύση, ότι το μελετάς, ότι δημιουργείς επιτροπές που θα υποβάλουν προτάσεις κ.λ.

Η βία στον χώρο του αθλητισμού σίγουρα δεν είναι Ελληνική ιδιαιτερότητα. Άλλα κράτη όμως έχουν για τον Α ή Β λόγο καταφέρει να την περιορίσουν σημαντικά. Στην χώρα μας κάθε τόσο έχουμε φαινόμενα που συμβαίνουν μέσα ή γύρω από τα γήπεδα που μας κάνουν όλους (ή θα έπρεπε να μας κάνουν) όχι μόνο να ντρεπόμαστε, αλλά και να απελπιζόμαστε.

Σε σοβαρούς τραυματισμούς, ακρωτηριασμούς και θανάτους απαντάμε με θεωρητικές συζητήσεις και μέτρα που ελάχιστα αποτελέσματα είχαν ως τώρα.

Μπορούμε να κάνουμε (και έχουμε κάνει) πολλές θεωρητικές συζητήσεις για τα "βαθύτερα αίτια" στης βίας στα γήπεδα, το νομικό πλαίσιο, το οργανωτικό πλαίσιο κ.λ. Καλά όλα αυτά, αλλά ΣΗΜΕΡΑ τί κάνουμε;

Ο ΟΠΑΠ συντάχθηκε με την απόφαση του Γ.Γ Αθλητισμού να ανασταλούν προσωρινά οι χορηγίες του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Η συγκεκριμένη απόφαση μπορεί να είναι από τις πιο δύσκολες που πήραμε ως ΔΣ, αλλά προσωπικά με κάνει περήφανο: επιτέλους κάποιος κάνει κάτι χειροπιαστό.

Είναι μία απόφαση σκληρή, αλλά και μία απόφαση που θα ασκήσει την μεγαλύτερη δυνατή πίεση σε όλους όσους εμπλέκονται να βρουν ουσιαστικές λύσεις.